Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ - ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ - ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ - ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ - ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΜΑΘΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1822 : ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ


Το 1818 ο Παντιάς Ροδοκανάκης και ο Νικόλαος Μυλωνάς αποτάθηκαν στο Δημήτριο Υψηλάντη για την απελευθέρωση του νησιού από τους Τούρκους. Ζήτησαν έτσι ναυτική βοήθεια από τις Σπέτσες , την Ύδρα και τα Ψαρά, που συμφώνησαν με την ιδέα απελευθέρωσης του νησιού. Μεγάλη μερίδα όμως Χιωτών διαφωνούσαν με την ιδέα του ξεσηκωμού, λόγω των προνομίων που κατείχαν στο νησί.
Στις 27 Απριλίου 1821 ο Υδραίος Ιάκωβος Τομπάζης φτάνει στη Χίο με 25 πλοία με σκοπό να παρακινήσει τους Χιώτες να εξεγερθούν κατά των Τούρκων. Στέλνει κάποιον ψαριανό να μεταφέρει το μήνυμα της επανάστασης στην ύπαιθρο και στα χωριά , γιατί γνώριζε την αντίθετη στάση των προκρίτων και των κατοίκων της πόλης. Τρεις Δημογέροντες πήγαν «στου πασά τη βρύση» και επικοινώνησαν μαζί του κρυφά. Εξήγησαν τους λόγους που δεν μπορούσαν να δώσουν βοήθεια, επειδή ο περισσότερος πληθυσμός ήταν άοπλος , άπειρος και απροετοίμαστος. Επίσης του εξήγησαν ότι οι επιπτώσεις στον πληθυσμό των Ελλήνων κατοίκων της Χίου , όπως και των άλλων Χιωτών που είχαν εγκατασταθεί εκτός του νησιού(Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη), θα ήταν τραγικές. Έτσι παρακάλεσαν τον Τομπάζη να φύγει από το νησί. Μετά από 3 μέρες ο στόλος εγκατέλειψε άπρακτος το νησί.
Οι Τούρκοι πληροφορήθηκαν το γεγονός της άφιξης των ελληνικών πλοίων έξω από το νησί, κάλεσαν τους Δημογέροντες (Μικές Βλαστός, Ιωάννης Πατρικούσης και Χατζή Πολυχρόνης Διοματάρης), για να τους πάρουν πληροφορίες. Οι Δημογέροντες αρνήθηκαν ότι γνωρίζουν κάτι σχετικά και οι Τούρκοι τους ζήτησαν να καλέσουν και άλλους πρόκριτους. Στη συνέχεια ήρθαν 10 πρόκριτοι και ο μητροπολίτης Πλάτων με το διάκονό του Μακάριο Γαρρή. Οι Τούρκοι τους φυλάκισαν στη σκοτεινή φυλακή του κάστρου. Επιπλέον οι Τούρκοι ζήτησαν από τους Χιώτες να παραδώσουν ό,τι όπλα είχαν και να μην κυκλοφορούν τις βραδινές ώρες.
Τον Οκτώβρη του 1821 οι Τούρκοι ζήτησαν στρατιωτική βοήθεια από το σουλτάνο. Πράγματι ήρθαν 1000 στρατιώτες από την Κωνσταντινούπολη και 200 από την Κρήτη. Το Γενάρη του 1822 τρεις Χιώτες πρόκριτοι, οι Θ. Ράλλης, Ι. Σκυλίτζης και Π. Ροδοκανάκης φτάνουν στην Κωνσταντινούπολη ως ενέχυρα και ρίχνονται στη φυλακή.
Το Σάββατο 11 Μαρτίου του 1822 ο Αρχηγός της επανάστασης στη Σάμο , Λυκούργος Λογοθέτης, φτάνει στη Χίο με το Χιώτη Μπουρνιά και με 2500-4500 άνδρες(ο στόλος ήταν 8 μπρίκια και 30 βοηθητικά πλοία). Η απόβαση του Λογοθέτη έγινε ταυτόχρονα στον κόλπο της Αγίας Ελένης και στην Αγκάλη. Στο εντωμεταξύ είχαν ειδοποιηθεί αρκετοί Χιώτες , οι οποίοι έσπευσαν να ενωθούν με τους άνδρες του Λογοθέτη. Ο Βαχήτ Πασάς στέλνει δύο τμήματα στρατού , ένα για να εμποδίσει την απόβαση και ένα άλλο στον Κάμπο, για να πλευροκοπήσει την αποβατική δύναμη του Λογοθέτη. Αρχικά οι μάχες γέρνουν προς την πλευρά των Ελλήνων. Οι Τούρκοι αναγκάζονται να κλειστούν στο κάστρο. Ο Μπουρνιάς με τους στρατιώτες του χτυπούν τους Τούρκους από το Παλαιόκαστρο(σημερινά σχολεία Βουνακίου). Στο ύψωμα της Παναγίας Τουρλωτής μια ομάδα από Σαμιώτες κανονιοβολούν την πόλη. Άλλοι επαναστάτες οχυρώνονται στο «Ψωμί»(Μπέλλα Βίστα), στο λόφο «Ασωμάτων»(Ευαγγελίστρια) και στον κάτω Γιαλό.
Η απελευθέρωση της Χίου έγινε δεκτή από τους Χιώτες με ένα αίσθημα φόβου σχετικά με την έκβαση της επανάστασης. Μάλιστα πολλοί Χιώτες πλούσιοι φεύγουν από το νησί.
Μόλις οι Τούρκοι στην Κωνσταντινούπολη μαθαίνουν το γεγονός της επανάστασης της Χίου, στέλνουν τον Τουρκικό στόλο με ναύαρχο τον Καρά Αλή. Στις 30 Μαρτίου 1822 ο Τουρκικός στόλος (46 πλοία και 7000 στρατιώτες) φτάνει στο βόρειο τμήμα του νησιού. Λίγες ώρες μετά ενώνονται με άλλους ομοεθνείς τους που βγήκαν από το κάστρο και ξεκινούν τη σφαγή , τις λεηλασίες και το κάψιμο της πόλης. Ο Λογοθέτης και ο Μπουρνιάς αποχώρησαν προς το εσωτερικό του νησιού , λέγοντας το σύνθημα « ο σώζων εαυτό σωθήτω».
Τη Μεγάλη Παρασκευή, 31 Μαρτίου 1822, καίγεται ο ναός της Τουρλωτής και δίνεται το σύνθημα στους Τούρκους για γενική αιματοχυσία και αποτέφρωση της πόλης. Από εκείνη τη μέρα και για 4 μήνες φτάνουν Τούρκοι κατάδικοι από τις απέναντι Τουρκικές ακτές με σκοπό το φόνο, τη λεηλασία και τα λάφυρα. Υπολογίζεται ότι κατέφθασαν 40.000 Τούρκοι άτακτοι αυτήν την περίοδο. Ταυτόχρονα ο Βαχήτ Πασάς αναγγέλλει τη διαταγή του σουλτάνου να θανατώνονται βρέφη έως 3 ετών , αγόρια και άνδρες άνω των 12 ετών , γυναίκες άνω των 40 ετών , να αιχμαλωτίζονται κορίτσια και γυναίκες από 3 έως 40 ετών και αγόρια από 3 έως 12 ετών. Γλίτωναν μόνο όσοι ασπάζονταν το μωαμεθανισμό.
Οι περισσότεροι Χιώτες άρχισαν να μετακινούνται προς το εσωτερικό του νησιού για να σωθούν από το μένος των Τούρκων. Τα καταφύγιά τους ήταν αρχικά οι Καρυές, το Αίπος, η Νέα Μονή, το μοναστήρι του Αγίου Μηνά και ο Άγιος Γεώργιος ο Συκούσης.
Το Μεγάλο Σάββατο, 1η Απριλίου 1822 καίγεται η Σχολή της Χίου, σφαγιάζονται σχεδόν όλοι, ακόμα και οι λεπροί. Ο Βαχήτ Πασάς είχε εκδώσει διαταγή ότι όσες γλώσσες και αυτιά του πήγαιναν , τόσα περισσότερα κέρδη θα είχαν.
Στις 2 Απριλίου 1822(Πάσχα) μπαίνουν οι Τούρκοι(15000 άνδρες) στο μοναστήρι του Αγίου Μηνά από ένα μικρό άνοιγμα που υπήρχε στον περίβολο και σφαγιάζουν τους 3000 Χιώτες που είχαν κρυφτεί. Στη συνέχεια πυρπολούν το μοναστήρι. Την ίδια μέρα το ίδιο γεγονός γίνεται και στη Νέα Μονή. Η κατάσταση γενικεύεται και σε άλλα χωριά της Χίου. Οι Σαμιώτες εγκατέλειψαν τη Χίο και έπλευσαν προς τα Ψαρά.
Την Τετάρτη 5 Απριλίου του 1822 βγάζει ανακοίνωση ο Καρά Αλής , πως όσοι Χιώτες παραδώσουν τα όπλα τους και επιστρέψουν στην πόλη , θα αφεθούν ελεύθεροι(αμνηστία). Μάλιστα εξασφάλισαν οι Τούρκοι και επιστολή του φυλακισμένου Μητροπολίτη και των Δημογερόντων , η οποία ανέφερε τις ειλικρινές προθέσεις των Τούρκων. Οι πρόξενοι της Αγγλίας , της Αυστρίας και της Γαλλίας ανέλαβαν να μεταφέρουν την πρόταση στους Χιώτες και να τους πείσουν. Οι Χιώτες εμπιστεύθηκαν τους πρόξενους και άρχισαν να επιστρέφουν και να παραδίδουν τα όπλα τους. Βέβαια, όπως ήταν αναμενόμενο, οι Τούρκοι αθέτησαν το λόγο τους και άρχισαν να σφάζουν όσους κατέβαιναν στην πόλη. Η μεγάλη σφαγή συνεχίστηκε και στην κεντρική Χίο(Βροντάδο , Πιτυός, Θυμιανά και μετά Βορειόχωρα). Στο ακρωτήρι του Κάβο Μελανιός, απέναντι από τα Ψαρά βρήκαν καταφύγιο περίπου 10.000 Χιώτες και περίμεναν τα ψαριανά πλοία να τους μεταφέρουν στα Ψαρά. Δυστυχώς όμως η μεγάλη θαλασσοταραχή τους στάθηκε εμπόδιο και σφαγιάσθηκαν σχεδόν όλοι από τους Τούρκους με απερίγραπτη λύσσα. Ήταν τόσο πολύ το αίμα των αθώων, που η θάλασσα «μελάνιασε» γύρω από τον κάβο και την παραλία.
Στις 18 Απριλίου στην Κωνσταντινούπολη σφαγιάζονται 3 Χιώτες όμηροι (Ράλλης, Σκυλίτζης , Ροδοκανάκης) και άλλοι 60 Χιώτες επιφανείς. Στις 23 Απριλίου του 1822 απαγχονίζονται στην τάφρο του κάστρου της πόλης ο μητροπολίτης Πλάτων , ο διάκονός του Γαρρής και 9 πρόκριτοι. Στη συνέχεια θανατώνονται με τον ίδιο τρόπο και οι δημογέροντες που ήταν φυλακισμένοι ανά δέκα. Τα σκοτωμένα σώματά τους χλευάζονται από τους Τούρκους , οι οποίοι τα ρίχνουν μετά στη θάλασσα.
Λίγες μέρες μετά την καταστροφή , σχεδιάστηκε ναυτική επίθεση του στόλου των τριών ναυτικών νησιών εναντίον του Τουρκικού στόλου στο στενό του Τσεσμέ. Στις 18 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίθεση . Οι έλληνες έκαναν αρκετές ζημιές στον Τούρκικό στόλο , αλλά απέτυχαν να πυρπολήσουν τη ναυαρχίδα του Καρά Αλή. Την 1η Ιουνίου του 1822 ο Κωνσταντίνος Κανάρης μαζί με τον Ανδρέα Πιπίνο και 40 ψαριανούς ξεκίνησαν από τα Ψαρά με 2 πυρπολικά και 4 περιπολικά πλοία και αφού μετάλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων , μπήκαν στο στενό της Χίου με βόρειο άνεμο. Κρύφτηκαν και περίμεναν να βραδιάσει. Τέλειωνε τότε το ραμαζάνι των Τούρκων και ξεκινούσε η γιορτή του μπαϊραμιού. Στην τουρκική ναυαρχίδα επικρατούσε χαρά και κέφι με πολλούς καλεσμένους και κάποιες δυστυχισμένες αιχμάλωτες, περίπου 2000 άτομα. Τότε τα δύο πυρπολικά κατάφεραν να μπουν ανάμεσα στα τουρκικά πλοία. Ο Κανάρης κατευθύνθηκε κατά την ναυαρχίδας του Καρά Αλή , ενώ ο Πιπίνος κατά της υποναυαρχίδας. Ο Κανάρης τα κατάφερε να πυρπολήσει την ναυαρχίδα , ενώ ο Πιπίνος δεν τα κατάφερε , γιατί βιάστηκε και έγινε αντιληπτός από τους Τούρκους. Η ναυαρχίδα όμως τυλίχθηκε στις φλόγες και μετά ανατινάχθηκε , σκοτώνοντας και τον Καρά Αλή. Στις 7 Ιουνίου εξαπολύεται και τρίτο γιουρούσι των μαινόμενων Τούρκων στα Μαστιχοχώρια και ολοκληρώνεται η καταστροφή του νησιού.
Το νησί ερημώθηκε. Οι Τούρκοι έφεραν από τον Τσεσμέ άλλους 600 Χριστιανούς για να μαζέψουν τη μαστίχα. Αυτοί όμως αγνοούσαν την καλλιέργειά της και οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να αφήσουν ελεύθερους αρκετούς Μαστιχοχωρίτες για να καλλιεργήσουν τους σχίνους.
Μετά την καταστροφή, από τους 117.000 Χριστιανούς που ήταν ο τότε πληθυσμός της Χίου , έμειναν περίπου 1800 -2000 άνθρωποι. 21.000 ήταν οι φυγάδες(κατέφυγαν στα Ψαρά, Τήνο, Σύρο, Άνδρο, Αγκώνα, Τεργέστη, Μασσαλία, Οδησσό, Μάλτα, Λονδίνο) και 52.000 οι αιχμάλωτοι. Υπολογίζουμε δηλαδή ότι σφαγιάσθηκαν περίπου 52.000 Χιώτες.
Η καταστροφή της Χίου συγκλόνισε όχι μόνο τον Ελληνισμό , αλλά και όλη την Ευρώπη. Οι εφημερίδες έγραφαν άρθρα εκφράζοντας τον αποτροπιασμό τους για τη μεγάλη σφαγή. Βιβλία κυκλοφορούσαν στην Αγγλία, Γαλλία , Γερμανία και οι φιλέλληνες προσπαθούσαν να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη για να βοηθήσουν τα θύματα. Από τη μεγάλη σφαγή της Χίου εμπνεύστηκε ο μεγάλος Γάλλος ζωγράφος Ντελακρουά και ο Βίκτωρ Ουγκώ στο ποίημά του «Το Ελληνόπαιδο».

http://www।chioshistory.gr/gr/itx/itx25.html
http://aioniaellinikipisti.blogspot.com/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "30 ΜΑΡΤΙΟΥ 1822 : ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΧΙΟΥ"

Μεσσηνία – Τόπος ἀναγεννήσεως κοτσαμπάσηδων, μπέηδων, ἡγεμόνων καὶ φεουδαρχῶν

Τουριστικὴ ἀνάπτυξις ἤ ἐξαθλίωσις καὶ διαφθορὰ;
ΕΧΘΕΣ
Ἡ, ἐν Τροιζήνι, Ἐθνοσυνέλευσις τῆς 14ης Ἀπριλίου 1827, ἐπέλεξεν ὡς πρῶτον Κυβερνήτην τῆς Ἑλλάδος τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια. Ἡ σύγκρουσίς του μετὰ τῶν συμφερόντων τῆς ἐποχῆς, ἤτοι τῶν Μπέηδων, ἡγεμόνων καὶ Κοτζαμπάσηδων, εἶχεν ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀποστερηθῇ ἡ Πατρὶς καὶ οἱ Ἕλληνες τῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ εύπατρίδου ἐκείνου, ὅστις τὴν 27ην Σεπτεμβρίου ἤ 8ην Ὀκτωβρίου 1831 τῶν, Γρηγοριανοῦ καὶ Ἰουλιανοῦ, ἡμερολογίων ἀντιστοίχως, ἔπιπτε νεκρὸς, κατόπιν ἐντολῆς τῆς ἈγγλοΓαλλικῆς διπλωματίας, διὰ χειρῶν Γεωργίου καὶ Κωνσταντίνου Μαυρομιχάλη, υἱοῦ καὶ ἀδελφοῦ τοῦ ἐν φυλακῇ εὑρισκομένου μπέη, ἤ ἡγεμόνος ἤ φεουδάρχου τῆς Μάνης, Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

Ὁ Βλαχογιάννης εἰς τὸ ἔργον του «Ἰστορική Ἀνθολογία» σελίς 59, φέρει τὸν Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη λέγοντα: «Ἀνάθεμα στοὺς ἀγγλογάλλους ποὺ ἦσαν ἡ αἰτία κι’ ἐγὼ ἔχασα τοὺς δικοὺς μου καὶ τὸ ἔθνος ἕναν ὑπέροχο ἄννθρωπο ποὺ δὲν θὰ τόνε ματαβρῇ καὶ τὸ αἷμα του μὲ παιδεύει τώρα...»
Ἡ ὀλιγότερον τῶν τριῶν ἐτῶν διακυβέρνησις τῆς Πατρίδος ὑπὸ τοῦ εὐπατρίδου Καποδιστρίου ἔθεσεν τὰ θεμέλια ἐπὶ τῶν ὀποίων ἑδραιοῦται καὶ ἡ σύγχρονος Ἑλλὰς. Οἱ ἀκολουθήσαντες πολιτικοὶ ἡγέται πόῤῥῳ ἀπέχουν τοῦ βεληνεκοῦς τοῦ Εὐπατρίδου. Ὁ παραλαβὼν καταχρεωμένη καὶ, οὐσιαστικῶς, πτωχευμένη Πατρίδα, δὲν ἐπτώχευσεν τὸν τόπον καὶ τοὺς Ἕλληνας. Ἔκτοτε ἡ Ἑλλὰς, διὰ τῶν ἡγετῶν της, ὁδηγήθη εἰς τρεῖς πτωχεύσεις εἰς τὰς ὁποίας δὲν προσμετρᾶται αὐτὴ τῶν ἡμερῶν μας.

ΣΗΜΕΡΟΝ
Ἡπρόσφατος ἐπίσκεψίς μου εἰς τὸν τόπον καταγωγῆς μου, τὴν Μεσσηνίαν, εὗρεν τὴν παραλιάκὴν περιοχὴν τοῦ νομοῦ διηρημένην εἰς φέουδα, μὲ τὴν προφανὴν ἀνοχὴν καὶ πιθανότατα καὶ συνδρομὴν τῶν τοπικῶν ἀλλὰ καὶ τῶν ἀρχόντων τῆς κεντρικῆς ἐξουσίας, καὶ ὅλα αὐτὰ «εὶς τὸν βωμὸν τῆς τουριστικῆς ἀναπτύξεως τῆς περιοχῆς».
Τεράστιαι περιοχαὶ ἤλλαξαν ἰδιοκτήτας· παραδοσιακαὶ καλλιέργειαι κατηργήθησαν· ἀγρόται ὑπεχρεώθησαν νὰ ὑποταχθοῦν εὶς τὰς βουλήσεις τῶν κραταιῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων εἴτε οἰκείᾳ βουλήσει εἴτε κατόπιν δικαστικῶν ἀποφάσεων περὶ ἀπολλοτριώσεως περιουσιῶν εἴτε ἐπηρεασμένοι ἐκ τῆς περιῤῥεούσης ἀτμοσφαίρας· τμήματα ἐθνικῶν ὁδῶν κατέστησαν «ἰδιωτικὰ» δι’ ἀλλαγῆς καὶ αὐτῶν ἀκόμη τῶν σχεδίων τῆς «Ἰονίου ὁδοῦ»· ἡ αἰγιαλίτις ζώνη καταπατεῖται· δασικαὶ ἐκτάσεις ἀποψιλοῦνται καὶ ἡ τοπικὴ χλωρὶς ἀντικαθίσταται ὑπὸ τῶν, ῥητῶς ἀπηγορευμένων ὑδροφίλων καλλιεργειῶν, ὡς «γκαζὸν»· τουριστικοί οἰκισμοὶ κτίζονται ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ· τμήματα αἰγιαλοῦ μετατρέπονται εἰς ίδιωτικάς παραλίας· αἱ κατατεθεῖσαι καταγγελίαι πρὸς τοὺς, κατὰ νόμον, ὑπευθύνους καὶ ἁρμοδίους, διὰ τὴν προστασίαν τοῦ δημοσίου πλούτου, τοπικούς ἄρχοντας δὲν τυγχάνουν ἀπαντήσεως, ἀγνοοῦνται καὶ, προφανῶς, τίθενται εἰς τὸ ἀρχεῖον· αἱ οἰκοδομικαὶ ἐργασίαι καὶ κατασκευαὶ ἐκτελοῦνται κατὰ τὸ δοκοῦν καὶ οὐχὶ συμφώνως πρὸς τὰ ἐγκεκριμένα σχέδια· δημόσιαι ἀγροτικαὶ ὁδοὶ μετατρέπονται εἰς ιδιωτικὰς καὶ ἐκτελοῦνται ἒπ’ αὐτῶν ἔργα ὁδοποιίας και γεφυροποιίας ἄνευ ἀδείας· καταπατῶνται ὄμορα ἀγροτεμάχια, ἐγκρίνεται ἡ κατασκευὴ τουριστικῶν μονάδων ἐντὸς περιοχῶν «ὑψηλῆς ἀγροτικῆς παραγωγικότητος» καθ’ ἥν στιγμὴν ὁ νόμος ἀπαγορεύει ῥητῶς τὴν ἀλλαγὴν χρήσεως τῶν «ὑψηλῆς ἀγροτικῆς παραγωγικότητος», εἰ μὴ, διὰ λόγους ἐθνικοῦ συμφέροντος· οἱ καταγγέλοντες ξυλοκοποῦνται ὑπὸ τῶν «ἐπενδυτῶν» ὡς ἡ σύζυγὸς μου· ἡ ἀστυνομία δὲν ἐπιλαμβάνεται, εἰ μὴ, κατόπιν ἀνταλλαγῆς «καταλλήλων φιλοφρονήσεων»· ἡ τοπικὴ ἀστυνομία τῆς ἐπαρχίας Μεσσήνης ἠρνήθη νὰ καταγράψῃ τὴν μήνυσιν «ἐξυβρίσεως, ξυλοδαρμοῦ καὶ προκλήσεως σωματικῶν βλαβῶν» ποὺ ἤθελε νὰ ὑποβάλλῃ ἡ σύζυγός μου κατὰ τῶν, κατὰ τὰ ἄλλα, ἐπενδυτῶν, καὶ ἐν τῇ πράξει «μπράβων υἱοῦ καὶ συζύγου» τοῦ ἰδιοκτήτου τῆς ἐταιρείας ΕΤΤΕΛ Α.Ε. συμφερόντων Κωνσταντίνου ΛΥΤΡΑ· τὸ αὐτόφωρον δὲν ἐφηρμόσθη· ἐνημερωτικὰ δελτία ἐφημερίδων, ῥαδιοσταθμῶν καὶ τηλεοπτικῶν σταθμῶν ἠρνήθησαν, διὰ τῆς σιωπῆς των, νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὰς καταγγελίας.
Οἱ ἐμπλεκόμενοι κρατικοὶ φορεῖς, ὡς ἡ ἁρμοδία διεύθυνσις ΠΕ.ΧΩ. τῆς Περιφερείας Πελοποννήσου, ἡ Πολεοδομία Καλαμῶν, ἡ Κτηματικὴ ὑπηρεσία, ἡ Δασικὴ ὑπηρεσία, ὁ Δῆμος Μεσσήνης ἤτοι ὁ πρωτίστως καθ’ ὕλην ἁρμόδιος διὰ τὴν προστασίαν του δημοσίου πλούτου τῆς περιοχῆς, καὶ τὰ ἐμπλεκόμενα καὶ συναρμόδια ὑπουργεία, ὅπου ἀπεστάλησαν ἐπώνυμοι καὶ ένυπόγραφοι καταγγελίαι, παρουσιάζουν ὑψηλὸν βαθμὸν ἀδρανείας, ἄν ὄχι ἀδιαφορίας καὶ δὴ εἰς βαθμὸν συγκαλύψεως τῶν παρανομιῶν, ὡς πρὸς τὴν ἒξέτασιν τῶν καταγγελιῶν.
Σήμερον, τὴν 29/03/2012 καὶ περὶ ὥραν 10:46, ὑπῆρξα καὶ ὁ ἴδιος θύμα, ἀπείρου κάλλους, ἐξυβρίσεως καὶ ξυλοδαρμοῦ τῶν ἐργατῶν-μπράβων τῆς ἐταιρείας ΕΤΤΕΛ Α.Ε. συμφερόντων Κωνσταντίνου ΛΥΤΡΑ, οἱ ὁποῖοι, καθ’ ἥν στιγμὴν μὲ ἐξύβριζον καὶ ἐβιοπράγουν εἰς βάρος μου, ἐκραύγαζον: «τὼρα δὲν ἔχεις μάρτυρες ρὲ πούστη, θὰ δῇς τὶ θὰ πάθῃς», καὶ ἀκόμη «κάνε μας μήνυση ῥὲ, δὲν ἔχεις μάρτυρες, νομίζεις ὅτι δὲν ξέρουμε ἀπὸ αὐτὰ;», καὶ ἀκόμη ἐξύβριζον χυδαιότατα ἐμὲ, τὴν ἤδη ξυλοδαρθεῖσα σύζυγὸ μου, καὶ ὁλόκληρον τὴν οἰκογένειὰν μου, ἀλλὰ καὶ τὸ στρατιωτικὸ «συνάφι» μου ὅπως χαρακτηριστικῶς εἶπον. Τὸ γεγονὸς κατηγγέλθη εἰς τὸ ΑΤ Μεσσήνης.
συμπεριφορὰ τῶν, κατὰ τὰ ἄλλα, «ἐπενδυτῶν», μᾶς ὑποχρεώνει εἰς περιπετείας πολυχρονίους, πολυδαπάνους καὶ ψυχοφθόρους· παγία τακτικὴ τῶν χωματοφάγων τῆς Ἑλλάδος· συνάμα ὁ ξυλοδαρμὸς τῆς συζύγου μου άλλὰ καὶ ἐμοῦ τοῦ ἰδίου, ὡς καὶ αἱ λαμβανόμεναι, πανταχόθεν, πληροφορίαι μᾶς ὑποχρέωσαν νὰ καταγγείλλωμεν, ἐπισήμως, τὸν κίνδυνον ποὺ διατρέχει, πλέον, ἡ σωματικὴ μας ἀκεραιότητα ἀλλά καὶ ἡ ζωὴ μας, ἀλλὰ, πρωτίστως, νὰ καταγγείλωμεν τὴν, εἰς βαθμὸν κακουργήματος, ἀδράνειαν καὶ σιωπὴν τῶν ταγῶν τῆς δημοσίας διοικήσεως.

ΑΥΡΙΟΝ
Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ ἐπίορκοι λειτουγοὶ ἀφθονοῦν ἐν Ἑλλάδι, τὴν χώραν τῶν ἠρώων ἀλλὰ καὶ τῶν προδοτῶν. Ἀπὸ κατακτήσεως τῶν Ἑλλήνων ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων, οἱ Ἕλληνες τελοῦν κατὰ τὸν ἕναν ἤ τὸν ἄλλον τρόπον, ἐν σκλαβιᾷ, ἔως καὶ σήμερον.
Τὸ πλιάτσικον τῆς πατρίδος καλὰ κρατεῖ, τὰ δὲ ΛΥΤΡΑ ποὺ καλεῖται νὰ καταβάλλῃ ὁ Ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τοὺς διαφόρων εἰδῶν ΛΥΤΡΑφάγους δὲν φαίνεται νὰ ἔχῃ τέλος.
Ἡ προσπάθεια ἀρπαγῆς τῆς γῆς μας καὶ δὴ τῶν περιοχῶν ὑψηλῆς παραγωγικότητος, ὅπου καὶ ὁ πλοῦτος, ἡ πραγματικὴ οἰκονομία τῆς Ἑλλάδος, εὑρίσκεται εἰς τὸ ζενὶθ.
Κινδυνεύει πλέον καὶ ἡ ζωὴ μας!!!
Χρέος, τουρισμὸς, ἀνάπτυξις εἶναι τὰ κύρια, καταλλήλως ἐπενδεδυμένα, ψεύδη ποὺ οἱ ἡγέτες τῶν Ἑλλήνων χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ ἐξαπατήσουν τοὺς Ἕλληνας προκειμένου νὰ ἐξαναγκασθοῦν, ἐκ τῶν πραγμάτων, νὰ πωλήσουν τὰς περιουσίας των καὶ ἀπομακρυνθοῦν ἐκ τῆς πραγματικῆς πρωτογενοῦς οἰκονομίας.
Τὶ θα γίνῃ ἄραγε, εἰς τὴν ὑποθετικὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ τουριστικὸν συγκρότημα τῆς περιοχῆς τῆς Πύλου, ἀποφασίσει, γιὰ ὁποιοδήποτε λόγο, νὰ διακόψῃ τὴν λειτουργία του, ἔστω καὶ δι’ ἕν μόνον ἔτος; πῶς θὰ ἐπιβιώσῃ ὁ τοπικὸς πληθυσμὸς ὁ ὁποῖος ἀπὸ ἀγροτικὸς μετετράπη εὶς πάροχον τουριστικῶν καὶ συναφῶν ὑπηρεσιῶν;
Μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἡ παρούσα θὰ συγκινήσῃ τοὺς ἁρμοδίους νὰ ἐξετάσουν τὰ καταγγελθέντα, τολμῶ νὰ προτρέψω τους συμπατριώτας μου λέγοντας:
· «ΜΗΝ ΠΩΛΕΙΤΕ ΓΗΝ»
· «ΜΗΝ ΥΠΟΚΥΠΤΕΤΕ ΕΙΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ»
· «ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΩΜΕΝ ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΣΥΜΠΝΟΙΑ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΣΩΜΕΝ ΤΟ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΝ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ»
· «Τὸ ΧΡΗΜΑ εἶναι ἐπεξεργασμένο ξύλο καὶ μὴ ΧΡΗΣΙΜΟ»
· «Τὸ ΝΟΜΙΣΜΑ ὡς μέσον ἀνταλλαγῆς ἀγαθῶν προέρχεται ἐκ τοῦ ΝΟΜΙΖΩ και στερεῖται ἀξίας»
· «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ = νόμος τοῦ οἴκου, ἤτοι τῶν πράγματι χρησίμων ἀγαθῶν»
· «Χρήσιμα εἶναι μόνον τὰ προϊόντα τῆς μητρὸς γαίας ήτοι γεωργία, κτηνοτροφία, άλιεία»
· «Χρυσός, ἄργυρος καὶ λοιπὰ μέταλλα δὲν τρώγονται, δὲν θρέφουν»
Μετὰ τιμῆς,
Ἰωάννης Καραδημητρόπουλος
Κάτοικος Γαλλίας
ΠΗΓΗ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Μεσσηνία – Τόπος ἀναγεννήσεως κοτσαμπάσηδων, μπέηδων, ἡγεμόνων καὶ φεουδαρχῶν"

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Ψήφισμα της βουλής για τερματισμό της παρουσίας των Βρετανικών βάσεων στην Κύπρο

Αμετάθετος παραμείνει ο στόχος για τον τερματισμό της βρετανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Κύπρο, όπως προκύπτει από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και τις σχετικές αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, τονίζει η Βουλή των Αντιπροσώπων σε ομόφωνο ψήφισμά της.

Με το ψήφισμα που ενέκρινε ομόφωνα ψες βράδυ η Ολομέλεια της Βουλής, με την ολοκλήρωση της συζήτησης του θέματος ”Οι προκλητικές δηλώσεις Βρετανών επισήμων και το μέλλον των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο”, θέμα εγγραφέν με εισήγηση του βουλευτή του Κινήματος Οικολόγων – Περιβαλλοντιστών Γιώργου Περδίκη, επισημαίνεται ότι ”οι Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο χρησιμοποιούνται για στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον γειτονικών χωρών”.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων, υπό το φως της γραπτής δήλωσης του Βρετανού Υπουργού Αμυνας ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων, το Δεκέμβριο 2011, με την οποία επαναβεβαιώνεται η ”σταθερή δέσμευση” της Βρετανίας στις Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο, καθώς και συναφών δηλώσεων του Διοικητή των Βάσεων, ”επαναβεβαιώνει τα προηγούμενα σχετικά ψηφίσματά της και καταγγέλλει τις κατά συρροή παραβιάσεις από τη Βρετανία της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης”.

Στο ψήφισμα επισημαίνεται, επίσης, η δήλωση του Βρετανού Υπουργού Αμυνας και η αναφορά ότι οι Βάσεις ”βρίσκονται σε μια περιοχή γεωπολιτικής σημασίας και υψηλής προτεραιότητας για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου”.

Υπενθυμίζοντας τα προηγούμενα ψηφίσματά της αναφορικά με την εν γένει παρουσία των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο και με τα κατά καιρούς επι μέρους ανακύπτοντα προβλήματα, η Βουλή ‘‘καλεί εκ νέου την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να προβεί στις ενδεικνυόμενες ενέργειες προς την Κυβέρνηση της Βρετανίας για καταβολή στη Δημοκρατία των οφειλομένων ποσών”.

Υπογραμμίζει, επίσης, ”ότι, πλειστάκις, οι ενέργειες των Αρχών των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο είναι αυθαίρετες και επικίνδυνες για τη ζωή και επιβλαβείς για την υγεία των πολιτών και το περιβάλλον”.

”Η λειτουργία των Βρετανικών Βάσεων συνιστά κατάφωρη παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων των Κυπρίων πολιτών και ακρωτηριασμό της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας του κυπριακού κράτους”, δηλώνουν οι Κύπριοι βουλευτές όλων των κομμάτων.

Με το ψήφισμα, σημειώνουν ”ιδιαίτερα την αθέτηση εκ μέρους της Βρετανίας της υποχρέωσης να καταβάλλει, από το 1965, στην Κυπριακή Δημοκρατία χρηματικά ποσά, εν είδει οικονομικής βοήθειας και αποζημιώσεων για τις ευρείας φύσης και έκτασης διευκολύνσεις, που αυτή απολαμβάνει σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, ποσά τα οποία ως σήμερα ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ”.

”Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ”, τονίζει η Βουλή των Αντιπροσώπων, ”τα κατ’ ισχυρισμό δικαιώματα της Βρετανίας, που απορρέουν από τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, συνιστούν κατάλοιπα αποικισμού και, ως τέτοια, αποτελούν κραυγαλέο αναχρονισμό, που προκαλεί τα αισθήματα του κυπριακού λαού”.

Η Βουλή ”επαναλαμβάνει ότι η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, ως αποικιακό κατάλοιπο, βάσει του Διεθνούς Δικαίου και των σχετικών αποφάσεων του ΟΗΕ, συνιστά, όπως και η Συνθήκη Εγγύησης, κραυγαλέο αναχρονισμό, ιδιαίτερα για κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης”.

Στο ψήφισμα, η Βουλή ”εκφράζει την αντίθεσή της στη χρήση των Βάσεων για ενέργειες εναντίον άλλων χωρών” και ”τονίζει την ανάγκη κατίσχυσης του Διεθνούς Δικαίου, του σεβασμού της κυριαρχίας, ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας”.

”Η λειτουργία των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία των πολιτών”, υπογραμμίζει η Βουλή, διαπιστώνοντας επίσης ”ότι πολλές άλλες ενέργειες των βρετανικών Αρχών, σε σχέση με τη λειτουργία των Βάσεών τους στην Κύπρο, έχουν επανειλημμένα προκαλέσει τα αισθήματα του κυπριακού λαού”

[Πηγή]

ΠΗΓΗ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ψήφισμα της βουλής για τερματισμό της παρουσίας των Βρετανικών βάσεων στην Κύπρο"

Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟΥΡΚΟΣ


Ιμάμ Αχμέτ

Σε προηγούμενα φύλλα της ΖΑΓΑΛΙΣΑ, είχαμε αναφερθεί στον ανύπαρκτο πολιτισμό των Τούρκων. Στο παρόν φύλλο θα κάνουμε αναδρομή στην ιστορία των προγόνων τους, Οθωμανών και στον «πολιτισμό» τους. Όπως είναι γνωστό, οι Οθωμανοί ήρθαν από τα βάθη της κεντρικής Ασίας πάνω σε μια ράχη αλόγου χωρίς σέλα και σαμάρι, φέρνοντας μαζί τους ο καθένας ένα δισάκι ψείρες και τσιμπούρια. Στο σύνολό τους 416 οικογένειες σε σκηνές οι οποίες εγκαταστάθηκαν στο σημερινό Σογιούτ της Ανατολίας.
Ο αρχηγός και ο ιδρυτής της κατοπινής αυτοκρατορίας Οσμάν ήταν τελείως αμόρφωτος, αγράμματος και αναλφάβητος (Βλέπε Οικονομική Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του Ομέρ Λουτφή Μπάρκαν σελ. 38). Πρώτα, χάρη σε συμπεθεριό με Βυζαντινούς, Άραβες και Πέρσες και ύστερα με σφαγές και κατακτήσεις έκλεψαν οι Οθωμανοί την περιοχή από την κεντρική Ανατολία μέχρι τα παράλια της Μ. Ασίας. Κατά τον τρόπο αυτό θεμελιώθηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία των έξι αιώνων που δεν έχει προσφέρει τίποτα στην ανθρωπότητα, στα γράμματα, στις τέχνες, στον πολιτισμό, όπως αντίθετα προσέφεραν η Αυτοκρατορία του Μ. Αλεξάνδρου, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και κατόπιν η Βυζαντινή, οι οποίες μετέφεραν τον πολιτισμό στα εδάφη που κατελάμβαναν.
Ο Αλβανός Μεχμέτ Ακίφ Ερσόι, εθνικός ποιητής των ΤούρκωνΟι Οθωμανοί λεηλατούσαν και οικειοποιούνταν τους ξένους πολιτισμούς, σφάγιαζαν τον ανδρικό πληθυσμό, και πωλούσαν τα γυναικόπαιδα στα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής. Όλη η Οθωμανική ιστορία των 600 χρόνων είναι τόσο φτωχή που δεν ξεπερνά τις 50 σελίδες. Το φουτουχάτ δηλαδή οι κατακτήσεις ξένων εδαφών και ο αφανισμός άλλων λαών είναι το μόνο καύχημά τους και το θεωρούν πολιτισμό τους. Αυτά βεβαίως είναι παγκοσμίως γνωστά και αδιαμφισβήτητα. Ο λόγος που το γράφουμε είναι για το ότι κάποιοι γενίτσαροι Πομάκοι καμαρώνουν και υπερηφανεύονται λέγοντας ne mutlu Türküm diyene χωρίς να γνωρίζουν τι σημαίνει και τι αντιπροσωπεύει η λέξη Τούρκος. Η έννοια της λέξης Τούρκος σημαίνει χωριάτης και Ογούζος (Oğuz), η φυλή της καταγωγής των Τούρκων, σημαίνει ηλίθιος, ελληνιστί βλάκας ή αλλιώς τουρκιστί μπουνταλάς, γι’ αυτό αποκαλούνται οι Τούρκοι Μεμέτηδες Μπουνταλάδες. (Βλέπε και το σύγγραμμα του Ιωάννη Χλωρού, καθηγητή της Οθωμανικής Γλώσσας στη Μεγάλη του Γένους Σχολή, το έτος 1899 που εκδόθηκε κατόπιν αδείας του Υπουργείου Δημόσιας Εκπαίδευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας). Στο Αχταρή Κεμπίρ [το πρώτο αραβο-τουρκικό λεξικό] Τούρκος σημαίνει ο στρατιώτης που φορούσε σιδερένια περικεφαλαία, έτσι αποκαλούνταν οι τουρκικές φυλές που καλούνταν από τους Άραβες να λάβουν μέρος στις διενέξεις μεταξύ των κρατών (βλέπε φωτο). Καθ’ όλα απίθανο το γνωμικό βλάκας με περικεφαλαία από τους Τούρκους να προήλθε. Ο συγγραφέας Αζίζ Νεσίν [προσπάθησαν να τον κάψουν ζωντανό] είπε δημόσια στην τηλεόραση ότι το 60% των σύγχρονων Τούρκων είναι ηλίθιοι. Όπως, επίσης, ο σύγχρονος ηθοποιός Μουζδάτ Γεζέν [σούπερ σταρ], πριν από λίγες ημέρες, δήλωσε σε ένα φόρουμ ότι οι ηλίθιοι στην Τουρκία δεν είναι 58%, αλλά ξεπερνούν κατά πολύ το 60%.


http://zagalisa.gr/node?page=6
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟΥΡΚΟΣ"

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Δύο παγκόσμια ρεκόρ και χρυσό μετάλλιο στη σκοποβολή, κατέκτησε ο Ευθύμης Μίτας

Δύο μοναδικά, για Έλληνα σκοπευτή, παγκόσμια ρεκόρ πέτυχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Τουσόν της Αριζόνας (ΗΠΑ) ο Ευθύμης Μίτας. Στον αγώνα του σκιτ ο 27χρονος σκοπευτής σημείωσε 125/125 στον προκριματικό και 25/25 στον τελικό κατακτώντας την τελειότητα και μαζί το χρυσό μετάλλιο σε έναν από τους πιο σημαντικούς αγώνες της παγκόσμιας σκοποβολής.

Η κατάκτηση για πρώτη φορά από τον Μίτα του χρυσού μεταλλίου στο Παγκόσμιο Κύπελλο και ταυτόχρονα η ισοφάριση των παγκοσμίων ρεκόρ καθιστούν τον 27χρονο φοιτητή των ΤΕΦΑΑ υποψήφιο για μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου, για τους οποίους έχει ήδη σφραγίσει την πρόκριση.

«Ποτέ δεν θα ξεχάσω αυτόν τον αγώνα» δήλωσε μετά την επιτυχία του ο Μίτας και πρόσθεσε: «ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα. Ξεκίνησα την σκοποβολή το 1998 και από τότε ονειρευόμουνα τον τέλειο αγώνα. Σήμερα (σ.σ. χθες) αισθανόμουν πολύ καλά. Το μυαλό μου ήταν καθαρό».

Μέχρι χθες η καλύτερη θέση του Μίτα σε Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν η δεύτερη το 2010 στο Ντόρσετ ενώ το 2011 ήταν τρίτος στο Μάριμπορ.

Ο Μίτας δεν έκρυψε την προσμονή του για το Λονδίνο 2012. «Μεγάλος στόχος μου είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Θα αγωνιστώ στο test event του Λονδίνου τον Απρίλιο και μετά στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Λονάτο ενώ πριν τους Ολυμπιακούς υπάρχει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Κύπρο».

Μεταξύ των αντιπάλων τους στο Τουσόν ήταν ο χρυσός ολυμπιονίκης του 2000 Ουκρανός Μίκολα Μίλτσεφ που πήρε το ασημένιο μετάλλιο, ο χάλκινος ολυμπιονίκης του Πεκίνου Γάλλος Αντονί Τεράς που κατετάγη τέταρτος. Τρίτος ήταν ο Μεξικανός Κάρλος Ρομέρο.

Το παγκόσμιο ρεκόρ στον προκριματικό 125/125 καταρρίφθηκε πρώτη φορά το 2007 από τον Αμερικανό Βίνσεντ Χάνκοκ και από τότε το έχουν ισοφαρίσει 8 αθλητές. Το παγκόσμιο ρεκόρ 150/150 καταρρίφθηκε στον ίδιο αγώνα από τον Χάνκοκ και από τότε το έχουν ισοφαρίσει πέντε φορές. Τα τελευταία χρόνια το αγώνισμα του σκιτ έχει δυσκολέψει ώστε να είναι πιο δύσκολη η κατάρριψη των στόχων και βέβαια η ισοφάριση του παγκοσμίου ρεκόρ.

Στον αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Τουσόν πήρε μέρος και ο Νίκος Μαυρομμάτης _έχει προκριθεί στους Ολυμπιακούς_ ο οποίος κατετάγη 22ος με 119/125 ενώ ο Γιώργος Σαλαβαντάκης _ είχε αγωνισθεί στο Πεκίνο 2008_ πήρε την 31η θέση με 117/125। [Γιάννης Τζούστας,

Πηγή]

ΠΗΓΗ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Δύο παγκόσμια ρεκόρ και χρυσό μετάλλιο στη σκοποβολή, κατέκτησε ο Ευθύμης Μίτας"

Ποιήματα του Νίκου Λυγερού (3)

Κι αν είχες ανθρώπινες ανάγκες

Κι αν είχες ανθρώπινες ανάγκες
δεν θα μου το έλεγες
αφού είσαι η οικογένειά μου
η μοναδική
και η μόνη πατρίδα μου
δεν το ήξερες;
Κι όμως σ’ εκείνη τη χαράδρα
πάνω στα βουνά σου
σου το ομολόγησα
για να το μάθεις
ακόμα και στο νησί.



Μην είσαι μίζερη

Κοίτα τα παιδιά,
εκείνα που βοηθάς
να κάνουν τα βήματά τους
όχι μέσα στην κοινωνία
αλλά με ανθρωπιά
για να ζήσουν και τα άλλα
χάρη στην εξέλιξή τους
κι αν φοβάσαι
κάπου κάπου
να ξέρεις ότι εδώ
δίπλα σου, πλάι σου
θα είμαι κι εγώ. 


Ο λαός του ήλιου

Ο λαός του ήλιου
δεν φοβάται τις σκιές
ακόμα και στη μάχη
διότι έχει μέσα του
τη δικαιοσύνη
και την ανθρωπιά
δίχως να έχει ανάγκη
να το αποδείξει
ούτε και να το δείξει
αφού κάθε έργο του
είναι μια προσφορά
για την Ανθρωπότητα.

Ακούσαμε και πάλι τον δίσκο


Ακούσαμε και πάλι τον δίσκο
με την φωνή που μιλά μόνη της
για τον ήλιο της δικαιοσύνης
που παλεύει ενάντια στη βαρβαρότητα
διότι είναι το μόνο πρέπον
όχι για την ύπαρξή του
αλλά για το αναγκαίο έργο
που προσφέρει στις σκιές
που έχουν μόνο την ανθρωπιά
για να ζεσταθούν λιγάκι.


Αλτρουισμός και Ουμανισμός

Ο αλτρουισμός αν και λειτουργεί
μέσα στο πλαίσιο του ουμανισμού
δεν είναι απόλυτα απαραίτητος
να υπάρχει σε κάθε σημείο
διότι μόνο με τις ιδιομορφίες
μπορεί ήδη να παράγει
ένα έργο που επηρεάζει
όλες τις γειτονιές τους
και δημιουργεί μια αλλαγή
που κάνει τη διαφορά.


Θα είναι πιο δύσκολα μετά

Αν νομίζεις ότι τα κατάφερες
πρέπει να μάθεις ότι
θα είναι πιο δύσκολα μετά.
Είναι εύκολο να γίνεις
στην αρχή μαθητής
αλλά είναι κατόρθωμα
να παραμείνεις μαθητής
διότι κάθε μέρα
θα σου ζητήσει ο δάσκαλος
να κάνεις ό,τι δεν μπορείς
και να βλέπεις το αόρατο
για να προσφέρεις στους άλλους
και στην Ανθρωπότητα.



Ακόμα και οι μαθητές πεθαίνουν


Ακόμα και οι μαθητές πεθαίνουν 
και μάλιστα πριν τον θάνατο
όταν είναι μίζεροι και κοινωνικοί
για να εξασφαλίσουν το τίποτα
που θέλουν να έχουν όλοι
για να μπορούν να πουν ότι έζησαν
ενώ απλώς πέρασαν και βέβαια
δεν άφησαν τίποτα άλλο
εκτός από την προσπάθεια τους
να γίνουν μια μέρα άνθρωποι.


Δεν ξέρω αν θα καταλάβεις


Δεν ξέρω αν θα καταλάβεις
μπορεί και να μην έχει σημασία
εσύ θα μου πεις στο τέλος
αλλά το να βοηθάς τους άλλους
και όλη την Ανθρωπότητα
δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς
ν' αγαπήσεις τον άνθρωπο σου 
όχι μόνο με το ίδιο πάθος
αλλά και με τον ίδιο πόθο
απλώς δεν φαίνεται
ακόμα και αν είναι πιο ισχυρά
τα συναισθήματά μας.

Άλλη μια ταυτότητα


Άλλη μια ταυτότητα θα χρειαστείς
για να εισχωρήσεις εδώ
γιατί δεν είναι μια παρέα
αλλά μια ομάδα κρούσης
που ζει με τον χρόνο
μόνο και μόνο
για να παράγει έργο
έτσι ό,τι και να έκανες
στο άλλο σου παρελθόν
δεν μας αφορά πια.
Αυτό θέλει η Λεγεώνα.



Η ιπποσύνη δεν μαθαίνεται

Η ιπποσύνη δεν μαθαίνεται
όσο και να προσπαθείς
έχει σχέση με το αίμα σου
και με τις θυσίες
εκείνες που έκανες παλιά
που δεν ξέχασαν 
οι νεκροί αθώοι
ακόμα κι αν πέρασαν
αιώνες από τότε,
όλα τα άλλα δεν γίνονται
απλώς για να το ξέρεις.



Κι αν είχες την επιλογή


Κι αν είχες την επιλογή
λες στον εαυτό σου
ότι θα άλλαζες ζωή
ενώ στην πραγματικότητα
την είχες από την αρχή
ακόμα κι αν η κοινωνία
δεν σου το έμαθε
και σου έδωσε όνειρα
για να το χαρείς
και για να μην εξελιχθείς.

Το βάθος του έργου

Στην αρχή βλέπεις
μόνο το βάρος και το μέγεθος
γιατί δεν μπορείς
να πιάσεις τίποτα άλλο
αλλά μετά με το χρόνο
αντιλαμβάνεσαι ότι στέκεσαι
δίπλα σ’ ένα πηγάδι γνώσης
κι ότι το βάθος του έργου
είναι απλώς ασύλληπτο
τότε παίρνεις την απόφαση.
Αυτό μόνο να προσέξεις.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ποιήματα του Νίκου Λυγερού (3)"

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ.


Μήνυμα των ακριτών προς την Τουρκία: Ελληνική σημαία τεραστίων διαστάσεων αναρτήθηκε στην Κάλυμνο! (Βίντεο)



Μήνυμα αληθινού πατριωτισμού και αντίστασης, δίνουν οι ακρίτες μας από τα νησιά μας στους γείτονες μας και στους ένθερμους υποστηρικτές του «πλουραλισμού» και του «κακώς εννοούμενου προοδευτισμού» που προσπαθούν με κάθε μέσο να μετατρέψουν...
αυτό το λαό σε πολτό, σε μία ομάδα ανθρώπων χωρίς ταυτότητα χωρίς μνήμη και χωρίς ιστορία, έρμαιο των βουλών του κάθε καιροσκόπου.

Με πρωτοβουλία του αρχιμουσικού και των μουσικών της Δημ. Φιλαρμονικής Καλύμνου και την έγκριση του Δημάρχου του νησιού αναρτήθηκε στο κτήριο της Δημ. Φιλαρμονικής στο πλαίσιο των εορτασμών της 25ης Μαρτίου μία τεραστίων διαστάσεων ελληνική σημαία.

Το κτίριο βρίσκεται στο λιμάνι της Καλύμνου ανοικτά του οποίου συνηθίζουν να κόβουν βόλτες ορισμένες φορές τουρκικές ακταιωροί.

Η πρωτοβουλία αυτή έγινε αποδεκτή από το λαό του νησιού με χαρά και ικανοποίηση δίνοντας μία νότα εθνικής υπηρηφάνειας σε αυτή την γκρίζα περίοδο που διανύουμε.
Μήνυμα αληθινού πατριωτισμού και αντίστασης, δίνουν οι ακρίτες μας από τα νησιά μας στους γείτονες μας και στους ένθερμους υποστηρικτές του «πλουραλισμού» και του «κακώς εννοούμενου προοδευτισμού» που προσπαθούν με κάθε μέσο να μετατρέψουν αυτό το λαό σε πολτό, σε μία ομάδα ανθρώπων χωρίς ταυτότητα χωρίς μνήμη και χωρίς ιστορία, έρμαιο των βουλών του κάθε καιροσκόπου.

Η σημαία είναι ορατή από παντού και στέλνει ένα σαφέστατο μήνυμα στους γείτονες μας ότι το ηθικό των ακριτών μας δεν έχει καμφθεί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ."

Συνέντευξη Ν.Λυγερού Ράδιο 1, Π.Κρητικός 27/3/12


Συνέντευξη του Νίκου Λυγερού
στη ραδιοφωνική εκπομπή του Παναγιώτη Κρητικού
Ράδιο 1, 88.0 Fm
Ρόδος
27/03/2012

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Συνέντευξη Ν.Λυγερού Ράδιο 1, Π.Κρητικός 27/3/12"

Τουρκοναζισμός: Η νέα απειλή για την ανθρωπότητα

Ακριβώς τις ώρες που το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γαλλίας εξέταζε την ένσταση που υπέβαλαν Γάλλοι γερουσιαστές και βουλευτές, για την ακύρωση του νόμου ποινικοποίησης της άρνησης της Γενοκτονίας που ψηφίστηκε από την βουλή και τη γερουσία, η τουρκική κυβέρνηση, το τουρκικό κράτος, χέρι-χέρι με το παρακράτος, στις 27 Φεβρουαρίου 2012 διοργάνωναν για πρώτη φορά εκδήλωση μνήμης της «γενοκτονίας του Χοτζαλί», όπως ονομάζουν το θάνατο 613 Αζέρων, που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της μάχης που έγινε μεταξύ Αρμενίων και Αζέρων για τον έλεγχο της πόλης Ασκεράν-Χοτζαλί, του Ναγκόρνο Καραμπάγ, στις 26 Φεβρουαρίου 1992.

Η εκδήλωση έγινε στην πλατεία Ταξίμ* της Κωνσταντινούπολης, εκεί που το τουρκικό βαθύ κράτος διοργάνωνε με τους εγκάθετους της παρακρατικής οργάνωσης «Η Κύπρος Είναι Τουρκική» (Kıbrıs Türktür), τις διαδηλώσεις για το Κυπριακό, που κατέληξαν στο πογκρόμ των Ελλήνων της Πόλης, την 6-7 Σεπτεμβρίου 1955.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι πρόκειται για ένα απλό μνημόσυνο, που γίνεται στα πλαίσια της αλληλεγγύης των Τούρκων προς τους Αζέρους αδελφούς τους. Όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, αφού στην εκδήλωση κυριάρχησαν συνθήματα και πανκαρτ φυλετικού τουρκοναζιστικού μίσους, όπως «Σήμερα στο Ταξίμ, αύριο στο Εριβάν», «Ένα βράδυ θα έλθουμε ξαφνικά»**, «Όλοι είστε Αρμένιοι, όλοι είστε μπάσταρδοι»***, «Ο θάνατος εκείνου που σκοτώνει Τούρκο, είναι τρομερός», «Ο Τούρκος δεν έχει κανέναν φίλο εκτός από Τούρκους», «Αν κάναμε πραγματική γενοκτονία, δεν θα ζούσε ούτε ένας Αρμένιος» και άλλα τέτοια.

Ακόμα και το γεγονός αυτό θα μπορούσε να έχει διαφορετική σημασία, αν την διοργάνωση της εκδήλωσης δεν την είχε αναλάβει επιτροπή ελεγχόμενη από το κυβερνητικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και αν δεν συμμετείχε στην εκδήλωση ως ομιλητής ο ίδιος ο υπουργός εσωτερικών Ιδρίς Ναΐμ Σαχίν (İdris Naim Şahin), γνωστός για τις σκληρές τουρκο-ισλαμικές απόψεις και θέσεις. Για όσους αναρωτιούνται τί είπε κατά την ομιλία του ο Τούρκος πολιτικός, ο οποίος σημειωτέον είναι και ο επί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπεύθυνος υπουργός, μεταφράζουμε επί λέξει:

«Εκείνο το αίμα χύθηκε τότε, όμως δεν τελείωσε η εκδίκησή μας. Όσο ζει το τουρκικό έθνος, θα πάρουμε την εκδίκησή μας για εκείνο το αίμα. Αυτό θα το αναλάβει αποκλειστικά ο τουρκικός κόσμος. Κάθε γεγονός, εξέλιξη στο Αζερμπαϊτζάν, αφορά άμεσα την Τουρκία και το τουρκικό έθνος. Η χαρά και ο πόνος του Αζερμπαϊτζάν, είναι χαρά και πόνος της Τουρκίας. Όποιος χύνει αίμα τουρκικό το πλήρωσε και θα το πληρώσει».

Να σημειωθεί ότι στην εκδήλωση, που στήριξε με δήλωσή του ο ίδιος ο πρωθυπουργός Ερντογάν, χαρακτηρίζοντας τα συνθήματα που κυριάρχησαν ως μεμονωμένα, προσήλθαν Τούρκοι ισλαμο-εθνικιστές από πολλές πόλεις της Τουρκίας, με λεωφορεία που κανείς δεν γνωρίζει ποιος μίσθωσε. Επίσης, συμμετείχε και ομάδα 150 νεαρών που φορούσαν λευκό μπερέ, όπως ο Ογούν Σαμάστ, ο νεαρός δολοφόνος του Αρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ, που έδρασε με την καθοδήγηση του τουρκικού βαθέος κράτους,!

Για όσους αναρωτιούνται γιατί η Τουρκία θυμήθηκε μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια και έκανε για πρώτη φορά ημιεπίσημη εκδήλωση για την πτώση και τη σφαγή του Ασκεράν-Χοτζαλί φέτος, να υπενθυμίσουμε ότι η Άγκυρα φοβάται ότι το 1915, που είναι η 100ή επέτειος της σφαγής 1,5 εκατομμυρίων Αρμενίων, αρκετές χώρες θα προχωρήσουν στην αναγνώριση της Γενοκτονίας, φέρνοντας σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την Τουρκία. Μάλιστα, για να αντιμετωπίσει από ισχυρότερη θέση το επερχόμενο κύμα, διοργάνωσε την ως άνω εκδήλωση μίσους, στα πλαίσια συμφωνίας που έκανε με το Αζερμπαϊτζάν για να ακολουθήσουν οι δυο χώρες κοινή στρατηγική, που θα αποσκοπεί στην μη αναγνώριση της Γενοκτονίας και την ανάδειξη των αζερικών θέσεων στο θέμα του Ναγκόρνο Καραμπάγ. Και για να μην θεωρηθεί ότι η λυσσώδεις προσπάθειες που κάνει η Άγκυρα για να σταματήσει τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας είναι απλά μια υπόθεση προστασίας της δημόσιας εικόνας των Τούρκων και της Τουρκίας, να υπενθυμίσουμε ότι το τουρκικό κράτος και η τράπεζα Ζιραάτ -ναι, αυτή που κάνει πολιτική στην Ελλάδα- «διαχειρίζονται» από το 1915 τις καταθέσεις και τις περιουσίες των δολοφονηθέντων και εκτοπισθέντων Αρμενίων, η αξία των οποίων ανέρχεται σε πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, πέραν την πολιτικής διάστασης που έχει το θέμα.

Τέλος, να σημειώσουμε ότι την ώρα που τελείωνε η εκδήλωση τουρκοναζιστικού μίσους που διοργανώθηκε από την τουρκική κυβέρνηση, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γαλλίας επέστρεφε τον νόμο που ποινικοποιούσε την άρνηση της Γενοκτονίας στην κυβέρνηση Σαρκοζί, ο οποίος δήλωσε ότι θα επαναφέρει προς ψήφιση νέο νόμο, με βάση τις παρατηρήσεις του δικαστηρίου.

Ο αγώνας μεταξύ των θυμάτων και των θυτών, των δυνάμεων του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας από τη μια πλευρά και του τουρκοναζισμού από την άλλη συνεχίζεται, με τους Αρμενίους, του Έλληνες, τους Ασσυρίους, τους Κούρδους και το σύνολο του πολιτισμένου κόσμου να έχει εναποθέσεις τις ελπίδες του στον κυριότερο υποστηρικτή αυτού του νεοναζιστικού τέρατος, την Ουάσιγκτον, η οποία αναμένεται κάποια στιγμή να ξυπνήσει και θα αντιληφθεί το τραγικό λάθος στο οποίο υποπίπτει κατά συρροήν, δημιουργώντας το επόμενο μεγάλο πρόβλημα της περιοχής αν όχι της ανθρωπότητας!

*Η πλατεία πήρε το όνομα από το σύνθημα «Ταξίμ» (στα τουρκικά σημαίνει διαμελισμός) που φώναζαν οι Τούρκοι παρακρατικοί το 1954-55, όταν ζητούσαν το χωρισμό της Κύπρου σε ελληνοκυπριακό και τουρκοκυπριακό τομέα.

**Το σύνθημα «Ένα βράδυ θα έλθουμε ξαφνικά», παραπέμπει στα πογκρόμ που έκαναν οι Τούρκοι, όταν έκαναν ξαφνικά επιθέσεις τα βράδια εναντίον οικιών Αρμενίων και Ελλήνων.

***Το σύνθημα «Όλοι είστε Αρμένιοι, όλοι είστε μπάσταρδοι» αποτελεί απάντηση στους Τούρκους δημοκράτες που μετά την δολοφονία του Αρμένιου δημοσιογράφου Χραντ Ντινκ φώναζαν το σύνθημα «Είμαστε όλοι Αρμένιοι».

Σύντομο ιστορικό του πολέμου στο Ναγκόρνο Καραμπάγ

Από το Φεβρουάριο του 1988 μέχρι τον Μάιο του 1994, στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάγ διεξήχθη ένας πόλεμος, στη διάρκεια του οποίου διαδραματίστηκαν σκηνές αγριότητας ανάμεσα στους Αρμενίους και τους Αζέρους. Στην αρχή αιτία των συγκρούσεων ήταν οι τοπικού χαρακτήρα έριδες μεταξύ Αρμενίων και Αζέρων, έριδες που εξελίχθηκαν σε πόλεμο, μετά το δημοψήφισμα με το ερώτημα της ανεξαρτησίας που έκαναν οι Αρμένιοι της Αυτόνομης Περιφέρειας του Ναγκόρνο Καραμπάγ, λίγες ημέρες πριν τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, στις 10 Δεκεμβρίου 1991.

Με τη λήξη των εχθροπραξιών, το Μάιο του 1994, καταμετρήθηκαν χιλιάδες νεκροί, στρατιώτες και άμαχοι και από τις δυο πλευρές, ενώ περίπου 900 χιλιάδες Αζέροι που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους από περιοχές που κατέλαβαν οι Αρμένιοι, και 230 χιλιάδες Αρμένιοι, που εγκατέλειψαν τα σπίτια τους από περιοχές που παρέμειναν στην αζερική επικράτεια.

Έκτοτε, το Ναγκόρνο Καραμπάγ λειτουργεί ως ανεξάρτητο κράτος που αναγνωρίζεται μόνον από τη γειτονική Αρμενία, ενώ είναι σε εξέλιξη ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ των δυο πλευρών, με τη διαμεσολάβηση της Ομάδας Μινσκ του ΟΑΣΕ.

πηγή: Ινφογνώνων (05/03/2012), «Τουρκοναζισμός: Η νέα απειλή για την ανθρωπότητα», Σάββας Καλεντερίδης

http://www.efylakas.com/archives/11840

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Τουρκοναζισμός: Η νέα απειλή για την ανθρωπότητα"

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Το μελτέμι ήταν η αιτία...



Με το πρώτο φως της ημέρας φάνηκε ότι όλοι ήταν έτοιμοι. Από τα μεγάλα πλοία τους οι Πέρσες κοιτούσαν αφ' υψηλού τα ολιγάριθμα ελληνικά σκάφη απέναντί τους. Μόλις είχαν εισέλθει στα στενά και, όπως λέει ο Αισχύλος, προτού καν δουν τους Έλληνες, είχαν ακούσει το πολεμικό τραγούδι τους. Η μάχη άρχιζε και ο Ξέρξης από το Αιγάλεω είχε πάρει από νωρίς θέση.

Στο τέλος της όμως οι Πέρσες θα είχαν καταλάβει ότι δεν έπρεπε ποτέ να πολεμήσουν στη Σαλαμίνα. Γιατί, παρά την αριθμητική υπεροχή τους, οι Έλληνες είχαν το τακτικό πλεονέκτημα: αντιμετώπισαν τους αντιπάλους τους σε στενό χώρο, όπου εκείνοι δεν μπορούσαν να ελιχθούν, και επιπλέον είχαν σύμμαχό τους τον καιρό. Αλλά όχι τυχαία. Ο άνεμος που φύσηξε εκείνη την ημέρα του Σεπτεμβρίου το 480 π.Χ. κάνοντας τα πλοία των Περσών να κλυδωνίζονται επικίνδυνα είχε προβλεφθεί από τον πρωτεργάτη της νίκης Θεμιστοκλή, ο οποίος έκανε «την πρώτη καταγεγραμμένη στην Ιστορία πρόγνωση καιρού», όπως λέει ο ακαδημαϊκός κ. Χρήστος Ζερεφός.

«Ο Θεμιστοκλής γνώριζε τα χαρακτηριστικά των "ετησίων" ανέμων αλλά και της θαλάσσιας αύρας, της καλούμενης υπό των αρχαίων τροπαίας» επισημαίνει ο διαπρεπής φυσικός και μετεωρολόγος, ο οποίος πραγματοποίησε με τους συνεργάτες του προσομοίωση σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, των καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν την ημέρα διεξαγωγής της ναυμαχίας της Σαλαμίνας.

«Ο Αισχύλος γράφει ότι το πρωινό της ναυμαχίας είχε ηλιοφάνεια και με τη μαρτυρία αυτή αποκλείεται άλλος τύπος καιρού πλην εκείνου της θαλάσσιας αύρας και του ετησία - του μελτεμιού δηλαδή - που παρατηρούνται με αίθριο ουρανό. Από την άλλη, είναι βέβαιον ότι υπήρχε άνεμος, γιατί ο Ηρόδοτος σημειώνει ότι ο Κορίνθιος Αδείμαντος στον πανικό του εσήκωσε πανιά κι έφυγε βιαστικά» λέει ο κ. Ζερεφός.

Στις 28 ή 29 Σεπτεμβρίου (21-22 ημέρα του Βοηδρομιώνος κατά το αττικό ημερολόγιο) έγινε η ναυμαχία. Η σύγκρουση άρχισε μεταξύ 8ης και 9ης πρωινής ώρας στην έξοδο του στενού της Σαλαμίνας, για να επεκταθεί στον θαλάσσιο χώρο περί την Ψυττάλεια. Και όπως διευκρινίζει ο κ. Ζερεφός, ο επικρατέστερος τύπος καιρού στην περιοχή αυτή την εποχή είναι είτε της θαλάσσιας αύρας είτε του ετησία ή συνδυασμός των δύο. Η πιθανότητα βροχόπτωσης ή θερινής καταιγίδας εξάλλου είναι μικρή.

«Πιστεύω ότι ο Θεμιστοκλής ήταν γνώστης των ανέμων. Το μελτέμι είχε αρχίσει ίσως από την προηγουμένη και το έλαβε υπόψη του, ήταν θέμα στρατηγικής» προσθέτει ο ακαδημαϊκός. Να σημειωθεί άλλωστε ότι η αύρα - αλλιώς, ο μπάτης - είναι άνεμος που πνέει με 3 χλμ. την ώρα, ενώ ο ετησίας με 50-60 χιλιόμετρα, δηλαδή, όπως θα λέγαμε σήμερα, είναι γύρω στα 7 μποφόρ.

Κατά τον Πλούταρχο «ο Θεμιστοκλής γνώριζε καλά τόσο τον καιρό όσο και τον τόπο, γι' αυτό και φρόντισε να μην παρατάξει τα πλοία του αντιμέτωπα προς τα βαρβαρικά προτού φθάσει η συνηθισμένη ώρα κατά την οποία πάντοτε πνέει δυνατός άνεμος στη θάλασσα και φέρνει κύμα προς τα στενά, γιατί αυτός ο άνεμος, ενώ δεν έβλαπτε τα πλοία τα ελληνικά που ήταν χαμηλά και δεν εξείχαν πολύ από τη θάλασσα, θα έπεφτε όμως στα βαρβαρικά πλοία, τα οποία είχαν ορθές πρύμνες και υψηλά καταστρώματα και ήσαν βαριά πλοία και θα τα παρέδιδε πλαγίως προς τα ελληνικά πλοία».

Eτησίαι και Πέρσες

Έτσι έγινε, αν κρίνει κανείς και από σχόλιο του Ηροδότου που αναφέρει ότι οι Κερκυραίοι δεν μπόρεσαν να λάβουν μέρος στη ναυμαχία επειδή τους εμπόδισαν οι ετησίαι άνεμοι να περάσουν τα ακρωτήριο Μαλέα. «Στην περιοχή της Σαλαμίνας με γενικό σύστημα "ετησίων" συγκλίνουν άνεμοι ΒΑ από την πεδιάδα της Ελευσίνας αλλά και ΒΔ από την πεδιάδα των Μεγάρων και λόγω της συγκλίσεως δημιουργείται ισχυρός κυματισμός στα ανοιχτά της Σαλαμίνας» λέει ο κ. Ζερεφός.

«Επομένως, εκτός από την περιστροφή των περσικών πλοίων, οι πέρσες τοξότες από τα καταστρώματα δεν ήταν σε θέση να στοχεύσουν με επιτυχία τους οπλίτες και τους κωπηλάτες των ελληνικών τριήρεων λόγω του κλυδωνισμού των πλοίων». Ετσι, από τα 1.207 περσικά πλοία - σήμερα οι περισσότεροι ιστορικοί θεωρούν ότι ήταν 600-800 - χάθηκαν 200, καθώς και μεγάλος αριθμός πολεμιστών, πολλοί από τους οποίους πνίγηκαν στη θάλασσα καθώς δεν γνώριζαν κολύμπι, ενώ από τις 378 τριήρεις οι Ελληνες έχασαν τις 40.

Ανατρέχοντας στην Ιστορία ο κ. Ζερεφός έχει να αναφέρει πολλές περιπτώσεις όπου ο καιρός συνέβαλε σε μεγάλες νίκες ή ήττες. Ο ίδιος ανατρέχει όμως πάντα στον Ομηρο, όταν θέλει να βρει απαντήσεις για τα μετεωρολογικά φαινόμενα στην Αρχαιότητα. «Η μετεωρολογία του Ομήρου είναι η πιο όμορφη που έχει γραφεί ποτέ! Δεν μπορείς να καταλάβεις τη φύση αν δεν έχεις διαβάσει Όμηρο» τονίζει.

ΠΗΓΗ: tovima.gr
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Το μελτέμι ήταν η αιτία..."
Related Posts with Thumbnails