Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ - ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ-ΙΣΤΟΡΙΚΟ-ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΘΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ - ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ - ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ - ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ - ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ - ΚΑΛΗ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΙΣΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΜΑΘΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ.
ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΑΣ

Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

ΤΟ BBC ΑΠΑΝΤΗΣΕ

Οι Άγγλοι και το BBC αγνοούν την Ελληνική γλώσσα!!!
Μια ένα απλό σερφάρισμα στην επίσημη ιστοσελίδα του BBC, μπορείς εύκολα να καταλάβεις ότι οι Άγγλοι μας έχουν τελείως "γραμμένους", αγνοώντας την Ελληνική γλώσσα, αφού αν θελήσετε να μεταφράσετε τα νέα τους, μπορείτε μεν να τα μεταφράσετε σε πολλές γλώσσες, αλλά όχι στα Ελληνικά!!

Azeri, Bangla, Burmese, Hausa, Hindi, Indonesian, Kinyarwanda, Kirundi, Kyrgyz, Nepali, Pashto, Persian, Sinhala, Swahili, Tamil, Urdu, Uzbek, Vietnamese, είναι μερικές από τις γλώσσες (ανάθεμα αν γνωρίζουν και που βρίσκονται όλοι αυτοί στον χάρτη), μαζί με τα Τούρκικα παρακαλώ, όπου μπορείτε να μεταφράσετε την σελίδα τους.
Άλλο ένα επικοινωνιακό τρικ;
Άλλη μια προπαγάνδα ενάντια σε εμάς και την ιστορία μας;
Ή κάτι άλλο που σίγουρα ζητάει απάντηση;
Ας επικοινωνήσουμε από σήμερα όλοι μας στο BBC και ας ρωτήσουμε γιατί δεν υπάρχει και η Ελληνική μας γλώσσα ανάμεσα σε όλες τις άλλες.
Θα πάρουμε απάντηση;;;
Όποιος έχει ήδη επικοινωνήσει μαζί τους και έχει λάβει απάντηση ας μας την στείλει να την δημοσιεύσουμε
.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ Κο ΚΑΙΤΣΑ ΤΟ BBC ΑΠΑΝΤΗΣΕ
OnNews.gr Dear Mr Kaitsas

Reference CAS-730121-4GB6QG
Thanks for contacting us regarding the BBC website.
I understand that you are unhappy the BBC website does not offer a translation into Greek.
Whilst I appreciate your concerns, the translation of the BBC website is controlled by the BBC World Service which operates separately to the BBC, and you should contact them directly with your concerns via the following link:
http://www.bbc.co.uk/worldservice/institutional/2009/03/000000_contact_us.shtml
Thanks for taking the time to contact us.
Kind Regards
Mark Roberts
BBC Complaints
www.bbc.co.uk/complaints
NB This is sent from an outgoing account only which is not monitored. You cannot reply to this email address but if necessary please contact us via our webform quoting any case number we provided.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΤΟ BBC ΑΠΑΝΤΗΣΕ"

Κ. Π. Καβάφης - Η Ζωή και το Εργο του


Ο Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1863 (29 Απριλίου) και πέθανε στην ίδια πόλη το 1933 την ημέρα των γενεθλίων του. Ηταν το ένατο και τελευταίο παιδί του Πέτρου Ι. Καβάφη (Κωνσταντινούπολη, 1814 - Αλεξάνδρεια, 1870), μεγαλέμπορου βαμβακιού, από φαναριώτικο γένος που οι ρίζες του φαίνεται πως είναι βυζαντινές και της Χαρίκλειας Φωτιάδη (Νιχώρι Κωνσταντινουπόλεως, 1834 - Αλεξάνδρεια, 1899) από παλαιότατη οικογένεια της Πόλης. Υπήρξε, χωρίς αμφιβολία, η μεγαλύτερη πνευματική φυσιογνωμία της Αλεξάνδρειας.
Ο μικρός Καβάφης ζει τα πρώτα παιδικά του χρόνια στην Αλεξάνδρεια, μέσα σε εξαιρετικές συνθήκες ευημερίας. Στο ισόγειο του διώροφου σπιτιού των Καβάφηδων στην αριστοκρατική οδό Σερίφ, στεγάζονταν τα γραφεία του ακμαιότατου εμπορικού οίκου «Καβάφης & Σία» (κύριος συνέταιρος ο Γεώργιος Καβάφης, θείος του ποιητή, εγκατεστημένος στο Λονδίνο), ενώ η οικογένεια του Πέτρου Καβάφη διαβίωνε με χαρακτηριστική άνεση στο πρώτο και στο δεύτερο πάτωμα, διατηρώντας Γάλλο παιδαγωγό, Αγγλίδα τροφό, Έλληνες υπηρέτες, Ιταλό αμαξά και Αιγύπτιο θυρωρό!
To 1870 με το θάνατο του πατέρα Καβάφη αρχίζει, ουσιαστικά, η σταθερή πορεία της οικογένειας προς την οικονομική κρίση και παρακμή. Το 1872 η Χαρίκλεια Καβάφη μετακομίζει με τα παιδιά της στην Αγγλία όπου και θα παραμείνουν τα επόμενα έξι χρόνια (κυρίως στο Λίβερπουλ αλλά και στο Λονδίνο). Ο μικρός Καβάφης σπουδάζει σε αγγλικό σχολείο όπου και διδάσκεται για μητρική του γλώσσα την αγγλική αλλά παράλληλα μαθαίνει και ελληνικά και γαλλικά. Μετά από λίγα χρόνια παραμονής στην Αγγλία αναγκάζονται να επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια καθώς τα οικονομικά της οικογένειας πηγαίνουν άσχημα και η οικογενειακή επιχείρηση διαλύεται. Ο Καβάφης συνεχίζει τις σπουδές του στο Εμποροπρακτικό Λύκειο «Ερμής» ενώ παράλληλα υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι κατά το διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην επιστροφή από την Αγγλία (1878) και στο ξεκίνημα της φοίτησης στον «Ερμή» (1881), ο Καβάφης είχε αρχίσει να μελετά και να εργάζεται πνευματικά από μόνος του, χρησιμοποιώντας βιβλία από τις δανειστικές βιβλιοθήκες της Αλεξάνδρειας. Σ' αυτήν την τριετία ανάγεται και η φιλόδοξη απόπειρά του να συντάξει ένα ιστορικό λεξικό, προσπάθεια που δεν ολοκληρώθηκε αφού τα λήμματα του έργου σταμάτησαν «στη μοιραία λέξη Αλέξανδρος».
Το 1882, στη διάρκεια της αιγυπτιακής εξέγερσης κατά των Αγγλων, πηγαίνει με την οικογένειά του για τρία χρόνια (ως τον Οκτώβριο του 1885) στην Κωνσταντινούπολη, στο σπίτι του φαναριώτη παππού του, Γεωργάκη Φωτιάδη. Η τριετής παραμονή του Καβάφη στην Πόλη αποδεικνύεται ιδιαιτέρως σημαντική και κρίσιμη για διαφορετικούς λόγους. Σύμφωνα με τις βιογραφικές σημειώσεις της Ρίκας Σεγκοπούλου, ο ομοσεξουαλισμός του άρχισε να εκδηλώνεται στα 1883. Παράλληλα, γνωρίζουμε, ότι ο ποιητής άρχισε να εκφράζει ζωηρό ενδιαφέρον για να ακολουθήσει πολιτική και δημοσιογραφική καριέρα. Φυσικά, το πιο αξιοσημείωτο αυτής της περιόδου, είναι το γεγονός ότι η παραμονή του στην Πόλη συμπίπτει με τις πρώτες μαρτυρημένες συστηματικές του προσπάθειες να επιδοθεί στην τέχνη του ποιητικού λόγου. Τεκμήριο της πρώιμης αυτής προσπάθειας του Καβάφη, αποτελεί μια ομάδα αδημοσίευτων από τον ίδιο ποιημάτων, τα οποία εκδόθηκαν μαζί με άλλα ανέκδοτα ποιήματα το 1968 από το Γ.Π. Σαββίδη. Τον καιρό εκείνο συμπληρώνει και τις μελέτες του πάνω στην αρχαία και μεσαιωνική ελληνική φιλολογία που τις είχε αρχίσει την εποχή ακόμα που βρισκόταν στην Αγγλία.
Τον Οκτώβριο του 1885, ο Καβάφης γυρίζει στην Αλεξάνδρεια μαζί με τη μητέρα του και τους αδελφούς του, Αλέξανδρο και Παύλο. Με την επιστροφή του, ο Καβάφης εγκαταλείπει την αγγλική υπηκοότητα (που είχε αποκτήσει ο πατέρας του στα 1850) και παίρνει την ελληνική.
Τα πρώτα χρόνια μετά την επιστροφή στην Αλεξάνδρεια είναι μια περίοδος προσαρμογής. Ο Καβάφης αρχίζει να εργάζεται, όχι ακόμη συστηματικά, αλλάζοντας διάφορα επαγγέλματα όπως του δημοσιογράφου στην εφημερίδα «Τηλέγραφος» (1886), του μεσίτη στο Χρηματιστήριο Βάμβακος (1888) και του άμισθου γραμματέα στο Γραφείο Αρδεύσεων (1889-1892) όπου και θα προσληφθεί ως έκτακτος έμμισθος υπάλληλος το 1892 και θα εργαστεί μόνιμα εκεί επί τριάντα χρόνια, μέχρι το 1922, φτάνοντας στο βαθμό του υποτμηματάρχη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Κ. Π. Καβάφης - Η Ζωή και το Εργο του"

Η γενοκτονία των Ινδιάνων, ένα ξεχασμένο Ολοκαύτωμα...!!!

 Ποιοι είναι οι ΙνδιάνοιΟ όρος γενοκτονία, καθιερώθηκε επίσημα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, για να περιγράψει εγκλήματα που αποβλέπουν στη συστηματική και επιδιωκόμενη εξόντωση ολόκληρης φυλής ή τμήματος αυτής σε ορισμένο γεωγραφικό τόπο.

Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται είτε με διαδοχικούς ομαδικούς φόνους, είτε μέσω άλλων μεθόδων που συμβάλουν στην μαζική εξόντωση ατόμων που ανήκουν σε συγκεκριμένη φυλή.

Μια από τις πιο χαρακτηριστικές γενοκτονίες που συναντά κανείς στην...ανθρώπινη ιστορία είναι το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από τους Γερμανούς Ναζί, το Holodomor της Ουκρανίας, τις θηριωδίες των αποικιοκρατικών καθεστώτων στην Ασία και την Αφρική, καθώς και η εξόντωση εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων από τον Οθωμανικό στρατό.Η μεγαλύτερη όμως γενοκτονία που συνέβη ποτέ στην πλανήτη, αλλά και ταυτόχρονα η λιγότερο συζητημένη, είναι αυτή των Ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικανικής Ηπείρου.

Συνολικά από τα πρώτα χρόνια της «ανακάλυψης» της Αμερικής, μέχρι και το τέλος του 19ου αιώνα, πάνω από 80.000.000 Ιθαγενείς εξοντώθηκαν. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των Ιθαγενών στην Βόρεια Αμερική το 1919 έφτανε τους 400.000, μόλις… 18 με 19 εκατομμύρια λιγότεροι σε σύγκριση με το 1492, όπως αναφέρει το Ethical Canons and Scientific Inquiry (Genocide of Native Americans). Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, (1992, σ. 74-75, s.151), κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια. Όπως όλα δείχνουν, οι ιθαγενείς πλήρωσαν πολύ ακριβά τα προνόμια που είχαν να κατοικούν σε πλούσια εδάφη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η γενοκτονία των Ινδιάνων, ένα ξεχασμένο Ολοκαύτωμα...!!!"

Βέρμαχτ και Τσάμηδες: Τα άγνωστα εγκλήματα στην Ελλάδα

Πριν από 70 χρόνια, την 1η Σεπτεμβρίου του 1939, καθισμένος σε ένα μπαρ της 51ης οδού στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, ο ποιητής Γ.Χ. Οντεν αισθάνθηκε την οσμή του επερχόμενου θανάτου. Ηταν η ημέρα που ξεκινούσε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Επειτα από έξι χρόνια, με τη λήξη του, η ανθρωπότητα θα μετρούσε 50 εκατομμύρια νεκρούς. Τι συνέβη στο Λιντς της Αυστρίας και ποια τεράστια εικόνα δημιούργησε εκείνον τον «ψυχοπαθή θεό», όπως ονομάζει τον Χίτλερ ο ποιητής;
Επτά δεκαετίες αργότερα ακόμη έρχονται στο φως στοιχεία για την εποχή, τα οποία παρέμειναν ανεξερεύνητα στα αρχεία. Και τα περισσότερα φυσικά αναφέρονται στην Ευρώπη.

Για τον βαρύ φόρο αίματος που πλήρωσε η χώρα μας τόσο κατά τη διάρκεια του πολέμου όσο και στην περίοδο της γερμανοϊταλικής και βουλγαρικής Κατοχής και του Εμφυλίου που ακολούθησε έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες, σε σημείο που να είναι βέβαιος κανείς ότι δεν υπάρχει καμιά αφώτιστη πλευρά και τίποτε που να μην έχει ειπωθεί.
Ωστόσο το δίτομο έργο του Χέρμαν Φρανκ ΜάγερΑιματοβαμμένο εντελβάιςπου κυκλοφόρησε εφέτος μας διαψεύδει- κι ευτυχώς.
Πέραν των νέων πεδίων και της πληθώρας των στοιχείων που προσκομίζει στην ιστορική έρευνα, καθιστά προφανές, μέσω των τεκμηριωμένων πληροφοριών που περιέχει, αυτό στο οποίο οφείλεται το αίσθημα ενοχής της μεταπολεμικής Γερμανίας, δηλαδή η συλλογική ευθύνη για τα ναζιστικά εγκλήματα, κάτι παρόμοιο θα λέγαμε με το προπατορικό αμάρτημα.
Ο Μάγερ αποδεικνύει ότι το σύνολο του ναζιστικού στρατιωτικού μηχανισμού συμμετείχε στα εγκλήματα, ότι δεν ήταν μόνο- ή κυρίως- τα Ες Ες που τα διέπραξαν και ότι ακόμη και επίλεκτα σώματα φημισμένα για τη στρατιωτική τους ηθική βαρύνονται με εγκληματικές πράξεις απίστευτης βαρβαρότητας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Βέρμαχτ και Τσάμηδες: Τα άγνωστα εγκλήματα στην Ελλάδα"

Προτεινόμενο για το ΝΟΜΠΕΛ Λογοτεχνίας 2011 το νέο βιβλίο του Παύλου Πισσάνου

Με την Ακαδημαϊκή υποστήριξη του «ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ» στο οποίο προεδρεύει ο Ακαδημαϊκός κ. Ευάγγελος Μουτσόπουλος, ο Παύλος Πισσάνος, προτάθηκε ως υποψήφιος για το βραβείο ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2011 με το τελευταίο του βιβλίο «ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΥΡΑΝΙΑ ΖΩΗ».

Η Ακαδημία για το Νόμπελ Λογοτεχνίας στην Στοκχόλμη θα δεχθεί μεγάλο αριθμό από υποψηφιότητες από όλα τα κράτη του κόσμου.

Η αρχική επιλογή θα γίνει τον Απρίλιο, η επόμενη τον Μάιο και τον Δεκέμβριο του 2011, θα ορισθεί ο πρώτος νικητής στην Λογοτεχνία. Η Ακαδημία θα εξετάσει και τις γενικότερες συγγραφικές και λογοτεχνικές δραστηριότητες των υποψηφίων. Στην περίπτωση αυτή, το πλούσιο βιογραφικό του Παύλου Πισσάνου περιλαμβάνει 90 περίπου βιβλία και σενάρια Αρχαιολογικά, Ιστορικά, Θρησκειολογικά και Φιλοσοφικά, 250 δοκίμια, άρθρα και συγγράμματα φιλοσοφικά, πολιτικά και κοινωνικά, 110 εκπομπές στην Ελληνική τηλεόραση, περισσότερες από 150 διαλέξεις Ακαδημαϊκού χαρακτήρα, οργάνωση 6 Παγκοσμίων Συνεδρίων και περίπου 50 ντοκιμαντέρ εκπαιδευτικών, αρχαιολογικών και ιστορικών θεμάτων που προβάλλονται στην Διεθνή Τηλεόραση, των οποίων παραγωγός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος είναι ο ίδιος.

Ένα μεγάλο μέρος από το έργο του Παύλου Πισσάνου εστάλλει στην Ακαδημία της Στοκχόλμης για να ελεγχθεί από τις Αρμόδιες Επιτροπές κρίσεως.

Εν τω μεταξύ, στις προσθήκες των μεγάλων βιβλιοπωλείων σ’ ολόκληρη την Ελλάδα, έκανε την εμφάνισή του το νέο πολυτελές βιβλίο, το εξώφυλλο του οποίου κοσμεί ένα απίστευτα εντυπωσιακό φράκταλ.


Με πρόθεση να κηρύξει “ανένδοτο πόλεμο” εναντίον του Επιστημονικού κατεστημένου, ο συγγραφεύς καλύπτει με απόλυτη επιστημονική και φιλοσοφική τεκμηρίωση την υπόθεση των χαμένων κειμένων του Αριστοτέλη για το «Ακίνητον κινούν» και το «αεί Θείν» τα οποία συγκροτούσαν, την σήμερα προδομένη θεωρία του Αιθέρα.

Το έτος 1887 δύο Αμερικανοί επιστήμονες, ο Albert Michelson και Edward Morley, πραγματοποίησαν ένα πείραμα και «απέδειξαν» ότι ο Αιθήρ δεν υπάρχει στον κοσμοχώρο, διαδραματίζοντας το ρόλο «Πεδίου Σταθερού Υποβάθρου» πάνω στο οποίο πατά και μεταδίδεται το φως. Ο Αϊνστάιν, υποστήριξε με την σειρά του την μη ύπαρξη του Αιθέρα και έκτοτε το απαύγασμα της Αρχαίας Ελληνικής σκέψης, ο Αιθήρ, που αποτελούσε το πρωτογενές υλικό της οργάνωσης και γέννησης της Δημιουργίας, μπήκε στο χρονοντούλαπο της κατευθυνόμενης Επιστήμης.

Ο Παύλος Πισσάνος ανέσυρε από τη σκόνη και τις αράχνες των οργανωμένων συμφερόντων την θεωρία του Αιθέρα και με την βοήθεια κορυφαίων Ελλήνων Επιστημονικών Συμβούλων, απέρριψε στο βιβλίο του, με τεκμηριωμένα στοιχεία, το πείραμα των ΜΜ (Michelson και Morley) αναλύοντας την δράση της διττής φύσεως, του Αιθέρα, της Κινητής και Ακινήτου, στην Επίγεια και την Επουράνια Ζωή.

Εδώ, πρέπει να τονισθεί ότι, εφόσον η σύγχρονη επιστημονική κοινότητα αποδεχθεί την νέα θεωρία υπάρξεως του Αιθέρα, θα ανατραπούν πολλές απόψεις, θέσεις και κανόνες για τις έννοιες του Χώρου και του Χρόνου, της Βαρύτητας, της Απροσδιοριστίας και της διάδοσης του Φωτός και γενικότερα των Νόμων και των Κανόνων που διέπουν την κβαντική Φυσική, την Κοσμολογία και την Κοσμογονία.

Δεκαπέντε ακαδημαϊκοί και επιστήμονες από την Ελλάδα, την Ευρώπη και την Αμερική, προλογίζουν το βιβλίο του Παύλου Πισσάνου, ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, ενώ ήδη η Αγγλική του έκδοση είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει σε όλες τις αγγλόφωνες χώρες του κόσμου

Η επίσημη σελίδα του Π.Πισσάνου.
Πηγή
http://irakleitos.blogspot.com/2011/04/2011.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Προτεινόμενο για το ΝΟΜΠΕΛ Λογοτεχνίας 2011 το νέο βιβλίο του Παύλου Πισσάνου"

Xωρίς προϋπαρξη έθνους, επανάσταση δεν γίνεται

Ένα «ΕΑΜΙΚΟ» τραγούδι, αναφερόμενο στην «έρμη πατρίδα», έλεγε το περίφημο: «Βαριά θλιμμένη προδομένη, από δειλούς προδότες γιους σου».
 Η Ελλάς, στα 190 χρόνια που υφίσταται ως κράτος, προδόθηκε και πληγώθηκε πολλές φορές.
 Όχι μόνο από φίλους και συμμάχους, αλλά και από τα ίδια τα παιδιά της. Δυστυχώς, ο Εφιαλτισμός και ο Νενεκισμός (από τον προσκυνημένο στον Ιμπραήμ, Νενέκο) είναι μέσα στα γονίδια μας.
Ομοίως κι ο ταγματασφαλιτισμός.
ΚΑΠΟΙΟΙ ιστορικοί -προγενέστεροι εμού- ονόμασαν την Επανάσταση του 1821 «προδομένη Επανάσταση».
 Αλλά η Επανάσταση -παρά την ύπαρξη και τότε πολλών προδοτών- προδίδεται στον παρόντα καιρό. Αρχικά ασημαντοποιήθηκε η διδασκαλία της στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Ακολούθως ήλθε η σκύλευση και σήμερα καταφθάνει η γελοιοποίηση. Δεν θα μιλήσω για ασέβεια. Διότι «οι κατ' ουρανόν πτύοντες τα εαυτών πρόσωπα πτύουσι».
ΣΕ ΛΙΓΟ θα μας πουν ότι δεν υπήρξε καν Επανάσταση· ήταν ένα απλό «ανεμογκάστρι». Γιατί απλούστατα δεν υπήρχε έθνος που να την κάνει. Κι ότι αυτοί που ονομάστηκαν Ελληνες ήταν ένα «φύραμα» ανθρώπων που έλαβε την ονομασία αυτή από «νονούς» του εξωτερικού.
Συνεπώς, αυτό που μορφοποιήθηκε σε κράτος την 1η Ιανουαρίου 1822 με το Σύνταγμα της Επιδαύρου ήταν «βαφτιστικός» του ευρωπαϊκού φιλελληνισμού, δηλαδή καρπός μιας υπέρμετρης λατρείας προς την αρχαία Ελλάδα. Έχει, άλλωστε, λεχθεί ότι η Επανάσταση μας ήταν ένα είδος «θυγατρικής εταιρίας» της Γαλλικής Επαναστάσεως.
ΔΕΝ θα αμφισβητήσω τις ξενικές επιρροές. Αλλά, αν δεν υπήρχε η ενθαδική μαγιά, δεν θα γινόταν ποτέ ο επαναστατικός άρτος. Ακούγεται συχνά ότι οι τότε επαναστατημένοι έμαθαν τη λέξη Έλλην - Έλληνες μετά. Δηλαδή, πρώτα έγιναν κράτος και μετά Έλληνες. Όταν η σοφιστική υποκαθιστά την επιστήμη, μπορείς να αποδείξεις οτιδήποτε. Για παράδειγμα, μπορείς να αποδείξεις -και μάλιστα βάσει μαρτυριών- ότι ο Γκέμπελς δεν αυτοκτόνησε, αλλά ότι ζει και αυτός μας οδηγεί.
ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ σοβαροί. Χωρίς την προΰπαρξη έθνους, καμιά Επανάσταση δεν θα γινόταν.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Xωρίς προϋπαρξη έθνους, επανάσταση δεν γίνεται"

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Εκεί όπου μαρτύρησε ο Ρήγας Φεραίος

Το έργο πρόκειται να εγκαινιαστεί από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς και τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, παρουσία του δημάρχου της πόλης του Βελιγραδίου Ντράγκαν Ντίλας, του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας Δημ. Δρούτσα, των υπουργών Πολιτισμού της Σερβίας και της Ελλάδας Μπρ. Μάρκοβιτς και Παύλου Γερουλάνου, των πρέσβεων Ελλάδας και Σερβίας και άλλων επισήμων.


Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων (ΕΚΒΜΜ) σε συνεργασία με τον δήμο Βελιγραδίου εκπόνησε για το μνημείο ένα σχέδιο μετατροπής του σε μουσείο - πολιτιστικό κέντρο αφιερωμένο στον Ρήγα Φεραίο, στην ιστορία του πύργου και στους απελευθερωτικούς αγώνες των Σέρβων και εν γένει των βαλκανικών λαών.
Το έργο υλοποιήθηκε με συγχρηματοδότηση από ελληνικούς φορείς (υπουργείο Εξωτερικών, υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, ΕΚΒΜΜ και Βουλή των Ελλήνων) και σερβικούς οργανισμούς (δήμος Βελιγραδίου και «Belgrade Fortress»).
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
http://greeknation.blogspot.com/2011/04/blog-post_7535.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Εκεί όπου μαρτύρησε ο Ρήγας Φεραίος"

Οι μυκηναϊκές τοιχογραφίες και η σύγχρονη έρευνα


Mycenaean Wall Paintings in Context, Αθήνα 11-13 Φεβρουαρίου, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (διοργάνωση ΑSCSA-KERA)
Το παρακάτω κείμενο στοχεύει να παρουσιάσει τα όσα έλαβαν χώρα στο διεθνές συνέδριο με θέμα Mycenaean Wall Paintings in Context, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 11-13 Φεβρουαρίου, από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών (ΑSCSA) και το Κέντρο Ελληνικής και Ρωμαϊκής Αρχαιότητας (KERA).
 Στόχος του συνεδρίου ήταν η παρουσίαση νέων τοιχογραφημάτων από τη Μυκηναϊκή Ηπειρωτική Ελλάδα και συγκεκριμένα από την Πελοπόννησο και τη Βοιωτία.
Το συνέδριο άνοιξε ο Καθηγητής John Bennet με μια διάλεξη σχετικά με την αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στις εικονιστικές-αφηγηματικές τοιχογραφίες και τον χώρο που διακοσμούσαν.
 Μέσα σε αυτό το πνεύμα, της αρχιτεκτονικής δηλαδή συνάφειας των αποσπασματικών κατά κανόνα τοιχογραφιών, κινήθηκαν και οι υπόλοιποι ομιλητές, Αμερικανοί, Άγγλοι και κυρίως Έλληνες, οι οποίοι αποτελούσαν και την πλειονότητα.
Μέσα από μια σφαιρική θεώρηση που έκανε ο Ανδρέας Βλαχόπουλος της θηραϊκής εικονογραφίας σε σχέση με τη μινωική και μυκηναϊκή, ακολούθησε ένας κύκλος ανακοινώσεων στον οποίο παρουσιάστηκαν ως επί το πλείστον τοιχογραφήματα τόσο παλαιότερα, ιδωμένα κάτω από ένα νέο ερμηνευτικό πρίσμα, όσο και νέα, από πρόσφατες ανασκαφές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Οι μυκηναϊκές τοιχογραφίες και η σύγχρονη έρευνα"

Η ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

-------------------------------
«Φιλόξενες κοπέλες, υπηρέτριες τής Πειθούς στην πλούσια Κόρινθο, εσείς, που καίτε τις χρυσές στάλες τού λιβανιού, οι σκέψεις σας πετούν προς την ουράνια μητέρα των ερωτικών επιθυμιών, την Αφροδίτη, πού σας επιτρέπει, κόρες μου, να μαζεύετε στις χαρωπές σας κλίνες τον καρπό τής τρυφερής σας νιότης».

Εγκώμιο τού Πίνδαρου (“Εγκώμια”, 3), για τις περισσότερες από 1.000 ιερές πόρνες τού ναού τής Αφροδίτης στην Αρχαία Κόρινθο (Στράβων, “Γεωγραφικά”, VIII, 378).
Η Κόρινθος είναι το μεγάλο λιμάνι τού ελληνικού κλασικού κόσμου, ή καλύτερα τα λιμάνια, αφού η γεωγραφική θέση τής πόλης τής επιτρέπει να ελέγχει τούς δυο κόλπους, απ΄ τη μια και την άλλη μεριά τού Ισθμού της. Μέρος συνάντησης εμπόρων και ταξιδευτών Ανατολής και Δύσης, είναι και υποχρεωτικό πέρασμα για όλους εκείνους, που κινούνται ανάμεσα στη βόρειο Ελλάδα και την Πελοπόννησο. Εμπόριο, οικονομικές και λιμενικές δραστηριότητες συμβάλλουν στο να γίνει η Κόρινθος μια πόλη ιδιαίτερα ζωντανή. Τα πλούτη των κατοίκων της, η πολυτελής και διεφθαρμένη ζωή τους είναι φημισμένα ...σ΄ όλους τούς λαούς της Αρχαιότητας και, αν η φήμη τής Αθήνας είναι κυρίως πολιτική και πνευματική, τής Κορίνθου συνδέεται με την ηδονή και την ακολασία.
Όμως, η Κόρινθος αποτελεί κυρίως, για τούς αρχαίους και τούς συγχρόνους, την πόλη τής ιερής πορνείας. Πιθανόν οι εμπορικές σχέσεις, που η πόλη από νωρίς είχε με τις ασιατικές χώρες να εξηγούν την εγκατάσταση ιερόδουλων στην Ακροκόρινθο. Αυτή η συνήθεια, που έκανε διάσημη την Κόρινθο, εξαφανίζεται το 146 π.Χ., όταν η πόλη καταστρέφεται από τα ρωμαϊκά στρατεύματα.
Ιερή πορνεία και ανατολικές θρησκείες
Αν υπάρχει κάποιο φαινόμενο στην Αρχαιότητα, που ερεθίζει τη φαντασία των ανθρώπων, αυτό σίγουρα είναι η ιερή πορνεία. Θα ήταν επικίνδυνο να θελήσουμε να διαμορφώσουμε άποψη διαβάζοντας ορισμένα μυθιστορήματα, όπως την Αφροδίτη τού Πιερ Λουΐ και θα πρέπει να αναγνωρίσουμε, ότι οι πληροφορίες μας γι΄ αυτό το θέμα είναι λιγοστές.

Παρ΄ ότι αυτή η συνήθεια εντάσσεται πλήρως στη ζωή ορισμένων ελληνικών πόλεων σαν την Κόρινθο, δεν ανήκει στον καθ΄ αυτό ελληνικό πολιτισμό και αντιστοιχεί σε μια σύλληψη τής θεότητας, που είναι ξενικής προέλευσης. Εξ άλλου δεν πρέπει να υπερβάλλουμε τη σημασία της στον ελληνικό κόσμο, αφού ασκείται μόνο σε ορισμένους τόπους όπως η Κόρινθος, η Πάφος ή το όρος Έρυξ στη Σικελία.

Η πρακτική τής ιερής πορνείας επιβεβαιώνεται αντίθετα πολύ περισσότερο στη Μικρά Ασία, στην Περσία ή και στην Αίγυπτο, όπου αποτελεί μέρος τής λατρείας σε ορισμένες θεότητες, που αργότερα αφομοιώθηκαν από την Αφροδίτη. Είναι δύσκολο να συλλάβουμε τους βαθύτερους σκοπούς αυτής τής ιερής πορνείας, επειδή οι ιστορικοί ή οι γεωγράφοι τής Αρχαιότητας, κυρίως Έλληνες, που μιλούν για το θέμα εκπλήσσονται κυρίως από το σκανδαλώδη χαρακτήρα, που παρουσιάζουν παρόμοιες πρακτικές στα αμύητα μάτια τους. Η βαθιά σημασία τού τυπικού πολύ λίγο τους ενδιαφέρει και οι εξηγήσεις που δίνουν σχετικά είναι συχνά φαντασιοπληξίες.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η ΙΕΡΗ ΠΟΡΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Μανουήλ Χρυσολωράς

Μανουήλ Χρυσολωράς

(Κων/πολη, 1350-Κωνστάντζα Ελβετίας, 1415)

Έλληνας λόγιος που άκμασε στην Ιταλία στις αρχές του 15ου αιώνα, ο πρώτος που εδραίωσε τη διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας στην Δύση και επευφημήθηκε ως «homo prope divinus of incredibili humanitate» και πρωτεργάτης της Αναγέννησης. Προσωπικός φίλος του αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου, υπηρετούσε από το 1390 ως πρέσβης των Παλαιολόγων στην Ιταλία, όπου και προσχώρησε στον Ρωμαιοκαθολικισμό.
Το 1396 ιδρύθηκε ειδικά γι’ αυτόν στην Φλωρεντία από τον Κολούτσιο Σαλουτάτι μία έδρα Ελληνικής Φιλολογίας, την περίοδο 1397 – 1400 δίδαξε στην Μπολώνια και αργότερα στα Πανεπιστήμια της Βενετίας, του Παρισιού και της Ρώμης.
Το 1408 ο πάπας Αλέξανδρος ο Ε τον έχρισε καρδινάλιο και του ανέθεσε να εργαστεί για την ΄Ενωση των Εκκλησιών. Οργάνωσε την Σύνοδο της Κωνστάντζας (1414 – 1415), έλαβε μέρος ως αντιπρόσωπος των Ελλήνων και κέρδισε με την ευγλωττία του πάρα πολλούς από τους συμμετέχοντες και μάλιστα προτάθηκε από πολλούς για επόμενος πάπας (πέθανε ωστόσο κατά την διάρκεια των εργασιών της Συνόδου) και θάφτηκε στο «παρεκκλήσι των Δομινικανών» ή «Inselhotel».
Συνέγραψε πολλά έργα ιστορικά, δογματικά και φιλολογικά, σημαντικότερο των οποίων θεωρείται το «Ερωτήματα», μία Γραμματική της Ελληνικής γλώσσας προς χρήση των ξένων σπουδαστών (η οποία εκδόθηκε στην Βενετία πολύ μετά τον θάνατό του, το έτος 1471 και έκτοτε γνώρισε πολλές επανεκδόσεις). Μετέφρασε στα λατινικά την «Πολιτεία» του Πλάτωνος και την επιμέλεια της μετάφρασης έκανε ο μαθητής του Ουμπέρτος Δεκέμβριος, ενώ σημαντικό θεωρείται και το έργο του «Επιστολές», στο οποίο συγκρίνει την αρχαία και την σύγχρονή του Ρώμη.


http://www.gnwsis.gr/
http://politistiko-3glykaganarg.blogspot.com/2009/12/blog-post_27.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Μανουήλ Χρυσολωράς"

Βραβείο της Europa Nostra στην Αρχαία Μεσσήνη


Το πρώτο βραβείο της Europa Nostra στην κατηγορία της διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς απονέμεται στην Αρχαία Μεσσήνη, για το σύνολο της αναστήλωσης και διαμόρφωσης του χώρου, ενώ η επίσημη τελετή απονομής θα γίνει στο Άμστερνταμ στις 10 Ιουνίου και θα ακολουθήσει ειδική τελετή στην Αρχαία Μεσσήνη.


Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνεται μεταξύ των 27 νικητών για τα βραβεία πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ενωσης/Europa Nostra, εκ των οποίων τα 6 θα ονομαστούν «grand prix» στην διάρκεια της τελετής ως τα πιο σημαντικά επιτεύγματα πολιτιστικής κληρονομιάς του 2011.

Ο καθηγητής Αρχαιολογίας και διευθυντής του ανασκαφικού έργου της Αρχαίας Μεσσήνης Πέτρος Θέμελης, δήλωσε για τη βράβευση: «Είναι μια σπουδαία διάκριση αυτή για την Αρχαία Μεσσήνη και σημαίνει ότι μπορούμε να συνεχίσουμε χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη τα οικονομικά εμπόδια. Η Μεσσήνη αναγνωρίζεται πλέον διεθνώς ως ένας χώρος πρότυπο και οι αναστηλώσεις και οι διαμορφώσεις που έχουν γίνει μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα για όλους τους αρχαιολογικούς χώρους.
Πρόκειται για μια ολόκληρη πόλη που άρχισε ξανά να λειτουργεί, να είναι ελκυστική, να συγκεντρώνει επισκέπτες και όσοι πηγαίνουν εκεί να εμπνέονται και να ενθουσιάζονται. Εκτός από την τελετή στο Αμστερνταμ θα γίνει ακόμα μία στην Αρχαία Μεσσήνη το φθινόπωρο, όπου θα είναι παρόντα τα μέλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και θα κάνουμε μια γιορτή στον κήπο του Μουσείου της Αρχαίας Μεσσήνης».

Το βραβείο της Europa Nostra δεν έχει οικονομικό αντίκρισμα, εκτός από ένα συμβολικό ποσό της τάξης των 10.000 ευρώ, ωστόσο είναι ανεκτίμητης αξίας η φήμη που αποκτάει το μνημείο.

Η τελετή απονομής βραβείων στο Άμστερνταμ αποτελεί μέρος του ετήσιου ευρωπαϊκού συνεδρίου πολιτιστικής κληρονομιάς της Europa Nostra.

Στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την απονομή του βραβείου στην Αρχαία Μεσσήνη τονίζεται μεταξύ άλλων: «Η Αρχαία Μεσσήνη βραβεύεται λόγω μεγάλης κλίμακας της διατήρησής της και γιατί οι αναστηλωτικές επεμβάσεις έχουν αποκαλύψει τις ιδιότητες και τη σημασία της, ως διοικητικού και θρησκευτικού κέντρου, καθώς και το δημόσιο χώρο αυτής της σπουδαίας ελληνικής πόλης του 4ου αιώνα π.Χ.
Ετσι, είναι σημαντικό μνημείο και εμπλουτίζει την κλασική κληρονομιά ολόκληρης της Ευρώπης. Τα έργα που έχουν πραγματοποιηθεί έχουν μετατρέψει τα αρχαία ερείπια σε έναν καλά οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο που συνδυάζεται φυσικά με το τοπίο. Επιπλέον, έχει επιτραπεί η επαναχρησιμοποίηση της αρχαίας πόλης στα δημόσια κτήρια, όπως το Στάδιο και το Εκκλησιαστήριο για την εκτέλεση υψηλού επιπέδου σύγχρονων καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και άλλων δραστηριοτήτων».

Η Europa Nostra είναι η φωνή της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ευρώπη. Συγκεντρώνει και εκπροσωπεί 250 μη κυβερνητικές οργανώσεις, 150 σχετικούς οργανισμούς και 1.500 μεμονωμένα μέλη από περισσότερες από 50 χώρες που έχουν δεσμευτεί για τη διαφύλαξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και των φυσικών τοπίων της Ευρώπης. Παρέχει ένα δίκτυο για διάλογο, τιμά τα καλύτερα πολιτιστικά επιτεύγματα, οργανώνει εκστρατείες κατά των απειλών σε ευάλωτα πολιτιστικά κτήρια, σε χώρους και σε τοπία και εκστρατείες για αειφόρες πολιτικές και υψηλά πρότυπα ποιότητας στην πολιτιστική κληρονομιά. Ο Plácido Domingo διορίστηκε ομόφωνα πρόεδρος της Europa Nostra τον Ιούνιο του 2010 από τη γενική συνέλευση για την αφοσίωσή του στον τομέα αυτό

Πηγή: Μ. Τομαρά, Ελευθερία


http://erroso.blogspot.com/2011/04/europa-nostra.html#ixzz1Ktgi6YMK
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Βραβείο της Europa Nostra στην Αρχαία Μεσσήνη"

“Η χώρα μου λέγεται Μακεδονία”

Οι Οικολόγοι Πράσινοι και ο ευρωβουλευτής κ. Μιχάλης Τρεμόπουλος, έχοντας δίπλα τους τη βουλευτή των Σκοπίων Λιάνα Πόπουσκα, εξέφρασαν την αντίθεσή τους για τη δημιουργία πυρηνικού εργοστασίου στα Βαλκάνια. Μάλιστα, ο κ. Τρεμόπουλος κάλεσε την κυβέρνηση να ελέγξει δημοσίευμα του 2008 σε εφημερίδα των Σκοπίων, σύμφωνα με το οποίο την περίοδο Καραμανλή είχαν προχωρήσει συζητήσεις με την κυβέρνηση Γκρούεφκσι για να δημιουργηθεί πυρηνικό εργοστάσιο στη FYROM.

Η βουλευτής των Σκοπίων παίρνοντας τον λόγο, ζήτησε να μην προσφωνείται η χώρα της FYROM γιατί το θεωρεί προσβλητικό και ότι η χώρα της λέγεται «Μακεδονία» χωρίς να υπάρξει αντίδραση από τον κ. Τρεμόπουλο.

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=63363&catID=77

http://gdailynews.wordpress.com/2011/04/28/%CE%B7-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BB%CE%AD%CE%B3%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1/


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "“Η χώρα μου λέγεται Μακεδονία”"

Αμαζόνες

Αμαζόνες, οι θρυλικές γυναίκες πολεμίστριες.
Ο μύθος τους παραμένει μέχρι σήμερα ζωντανός γοητευτικός γεμάτος μυστήριο, συνεχίζοντας να εξάπτει και την πιο αδιάφορη φαντασία.
Τις πρωτοσυναντούμε στον Τρωικό Πόλεμο, να παίρνουν το μέρος των Τρώων και να πολεμούν εναντίον των Αχαιών.
Τις συναντούμε στους άθλους του Ηρακλή και του Θησέα, στην περίφημη Αμαζονομαχία, στην εκστρατεία του Διόνυσου, στις θρυλικές διηγήσεις για την Ατλαντίδα…
Ποιες ήταν όμως οι Αμαζόνες; Υπήρξαν στην πραγματικότητα; Πού κατοικούσαν; Πώς ζούσαν; Πώς λειτουργούσε η μητριαρχική τους κοινωνία; Ποια ήταν τα πιστεύω τους; Πώς χάθηκαν; Ερωτήματαχωρίςαπαντήσεις? Η μήπως όχι?

Οι Αμαζόνες δεν ήταν απλά ένας μυθικός λαός, ένα απόκτημα της φαντασίας των Ελλήνων, ούτε μακρινή ανάμνηση της μητριαρχίας αλλά ένας ιστορικός λαός. Οι Αμαζόνες ήταν κοινότητες κυνηγών και πολεμιστριών που κατάγονταν από τον θεό Άρη και τη νύμφη Αρμονία ή κατά άλλη εκδοχή τη θεά Αθηνά, δηλαδή γνήσιες Ελληνίδες και σε καμία περίπτωση δεν ανήκαν όπως λανθασμένα πολλοί ισχυρίζονται στο γένος των Σκύθων, το αποδεικνύει ο Μ. Αλέξανδρος και το εξηγεί πεντακάθαρα ο Ηρόδοτος : ότι κάθε φορά διεκδικούσαν δυναμικά τα «αντρικά» πολεμικά τους δικαιώματα από τους Σκύθες:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Αμαζόνες"

Ελληνικό βαμβάκι: το μοναδικό μη μεταλλαγμένο παγκοσμίως

Με πιστοποίηση «No NGO» θα είχε την αναγκαία προστιθέμενη αξία
Αντιστροφή ρόλων για Ελλάδα και Τουρκία συντελείται τα τελευταία χρόνια καθώς οι «μέρμηγκες» Τούρκοι αγοράζουν την πρωτογενή παραγωγή από τους «τζίτζικες» Έλληνες κατά τη ρήση Πάγκαλου και της δίνουν προστιθέμενη αξία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ) μόνον το 2020 η Τουρκία εισήγαγε περίπου το 60% του παραγόμενου εκκοκισμένου βαμβακιού της Ελλάδας (143.781 τόνοι ή 234 εκατομμύρια ευρώ). Ταυτόχρονα βέβαια τα Τουρκικά βαμβακερά κατακλύζουν τη χώρα και τους επιστρέφουμε πολλαπλάσιο συνάλλαγμα αφού η μεταποίηση του προϊόντος σταματά στην εκκόκκιση ή το πολύ στο νήμα (πρωτογενής μεταποίηση).
Την ίδια ώρα οι γείτονες συνεχίζουν τις εισαγωγές ζώντων ζώων από όλες τις Βαλκανικές χώρες (κυρίως αρνιά και δευτερευόντως βοοειδή) συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, σε μία προσπάθεια να δημιουργήσουν βάσεις για την επέκταση της κτηνοτροφίας τους.
Αρκετοί κτηνοτρόφοι πούλησαν μέσα στο χειμώνα τα αρνιά τους σε ζωέμπορους που λειτουργούσαν για λογαριασμό τουρκικών μονάδων, καθώς αδυνατούσαν να τα διατηρήσουν λόγω της ραγδαίας αύξησης της τιμής των ζωοτροφών.
Για τη χώρα μας η Τουρκία αναδεικνύεται σε κυρίαρχο εξαγωγικό προσανατολισμό για τα αγροτικά της προϊόντα, ωστόσο στο εμπορικό ισοζύγιο η πλάστιγγα γέρνει καταφανώς προς την πλευρά της Τουρκίας αφού οι εισαγωγές μας ιδίως σε λαχανικά είναι υπερδιπλάσιες.Σε ότι αφορά το ελληνικό βαμβάκι αυτό έχει απωλέσει τις αγορές της Δυτικής Ευρώπης και απευθύνεται μετά την Τουρκία προς αγορές του τρίτου κόσμου, όπως η Αίγυπτος που εισήγαγε το 2010 το 18% του ελληνικού προϊόντος. Αυτό σημαίνει προφανώς ότι το ελληνικό προϊόν δεν λαμβάνει καμία προστιθέμενη αξία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ελληνικό βαμβάκι: το μοναδικό μη μεταλλαγμένο παγκοσμίως"

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011

ΟΙ ΑΣΠΙΔΕΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

Ο ΣΑΚΟΣ: (1200 π.Χ.)
Ομηρικός Σάκος – Sakos (shield) of Homeric era
Ο τύπος αυτής της ασπίδας αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα σαν ένας από τους τύπους των ασπίδων τον οποίο οι Έλληνες πολεμιστές χρησιμοποιούσαν περισσότερο. Κατασκευαζόταν από ένα ή περισσότερα στρώματα δέρματος, εκτός εξαιρέσεων όπως π.χ. οι ασπίδες των ηρώων Οδυσσέα και Αίαντα του Τελαμώνιου που είχαν από τέσσερα έως και επτά στρώματα βοείου δέρματος αντιστοίχως. Τα δερμάτινα αυτά στρώματα ήταν τεντωμένα σε ξύλινο πλαίσιο με εσωτερική ενίσχυση από πλέγμα κλαδιών, πιθανότατα λυγαριάς. Ο ειδικός μελετητής Άγγλος Peter Connolly στο βιβλίο του «Η πολεμική τέχνη των Ελλήνων» την αναφέρει σαν πυργωτή ασπίδα λόγω των διαστάσεών της.
Η εξωτερική πλευρά ήταν κατά κανόνα επενδυμένη με έλασμα από χαλκό για μεγαλύτερη αντοχή στα κτυπήματα και έφερε διάφορες διακοσμητικές ανάγλυφες παραστάσεις και ηλώσεις. Η ασπίδα είχε ημικυλινδρικό σχήμα με ανύψωση στο επάνω μέρος της και είχε ύψος όσο ενός ανδρός καλύπτοντας τον πολεμιστή από τα πόδια έως τον λαιμό – ποδυνεκείς κατά τον Όμηρο. Διέθετε τελαμώνα για το κρέμασμά από τους ώμους και είχε μονή λαβή για την κράτησή της.
Πρέπει να παρείχε αρκετή προστασία στον πολεμιστή που την κρατούσε και να εξοστράκιζε όσα από τα πλήγματα δεν σταματούσαν στα επάλληλα στρώματα των δερμάτων που έφερε.
Η ΟΚΤΩΣΧΗΜΗ ΑΣΠΙΔΑ: (1200 – 1000 π.Χ.)
Οκτώσχημη Ασπίδα Μυκηναϊκής εποχής – 8shaped Shield of Mycaenean Era
Εξέλιξη του σάκου υπήρξε η οκτώσχημη ασπίδα. Το όνομά της το πήρε από το σχήμα της που πράγματι έμοιαζε με ένα τεράστιο οκτώ και είχε ύψος όσο σχεδόν του πολεμιστή που την κρατούσε. Η κυρτότητά της ήταν μεγαλύτερη με αποτέλεσμα το αντίπαλο ξίφος ή βέλος να μην φτάνει εύκολα τον πολεμιστή πίσω της σε περίπτωση διάτρησής της. Στην μέση της περίπου έφερε μία στένωση που επέτρεπε ευκολότερα την χρήση του ξίφους ή του ακοντίου.
Η βασική της όμως καινοτομία ήταν η ξύλινη οξεία ράχη που υπήρχε καθ’ όλο το ύψος της και η οποία της έδινε την δυνατότητα κατά την διάρκεια της πολεμικής σύρραξης και ιδιαίτερα κατά το στάδιο του ωθισμού, να διασπά την ενότητα των ασπίδων του εχθρού και να εισχωρεί στις γραμμές του, ενέργεια που οδηγούσε στην σύγχυση και στην συνέχεια στην διάλυση της εχθρικής παράταξης.
Πιθανότατα άνδρες ειδικών σωματικών δυνατοτήτων να είχαν την αποστολή αυτής της διάσπασης των εχθρικών γραμμών με τις ασπίδες τους. Κατασκευαστικά ήταν φτιαγμένη από έναν χιαστί ξύλινο σκελετό – κανόνες – με υπόστρωμα από πλεκτά κλαδιά λυγαριάς, τα οποία επικαλύπτονταν από δέρμα βόειο συρραμμένο και για την συγκράτησή της έφερε υποτυπώδη δερμάτινο πόρπακα και αντιλαβή.
Μειονέκτημα αποτελούσε το γεγονός ότι τα κενά τα οποία άφηνε, λόγω του σχήματός της, επέτρεπαν το πέρασμα των πληγμάτων εκ μέρους του εχθρού κατά του πολεμιστή που την κρατούσε.
Η ΑΣΠΙΔΑ ΤΗΣ ΥΣΤΕΡΗΣ ΜΥΚΗΝΑΪΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ: (1500 – 1200 π.Χ.)
Ο τύπος αυτής της ασπίδας αντικατέστησε στον ελληνικό χώρο τις δύο προηγούμενες οι οποίες ως εκ της κατασκευής τους ήταν μεν ασφαλείς αλλά βαριές και δύσχρηστες. Η νέα ασπίδα η οποία υιοθετήθηκε ήταν επίπεδη, κυκλική, ξύλινη και μικρότερη από τις προηγούμενες με διάμετρο από 80 εκ. έως 1.0 μ.
Εξωτερικά είχε δερμάτινη επένδυση, μεταλλική περιφέρεια – άντυγα – πιθανόν δε και μεταλλικές εξωτερικές πρόσθετες επικαλύψεις. Στο επάνω της μέρος ήταν κομμένη ελλειψοειδώς και στην εξωτερική της επιφάνεια είχε μεταλλικά εξογκώματα που έδειχναν σαφώς τον επιθετικό της χαρακτήρα. Εσωτερικά και στο κέντρο είχε μια χειρολαβή και έναν δερμάτινο τελαμώνα για την ανάρτησή της από τον λαιμό έτσι που το ελλειπτικό κόψιμο στην φάση της πορείας να ευρίσκεται στο κάτω μέρος ώστε να επιτρέπει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στον κάτοχό της ασπίδας.
Η κράτησή της από την χειρολαβή σε ώρα μάχης έφερνε την ελλειψοειδή εγκοπή δεξιά έτσι που ο πολεμιστής να μπορεί να χειρίζεται άνετα τόσο το έγχος – ακόντιο – όσο και το άορ.
Ασπίδα Ύστερης Μυκηναϊκής Εποχής – Shield of Late Mycenaen Era
Πολλές παραστάσεις παρουσιάζουν αυτή την ασπίδα στρογγυλή χωρίς ελλειψοειδή εγκοπή, επίσης δε να φέρει εσωτερικά για την κράτησή της τόσο πόρπακα όσο και αντιλαβή. Παραλλαγή του τύπου αυτού της ασπίδας ήταν η λεγομένη «ασπίδα του Κιτίου». Σε αυτή την ασπίδα το ελλειψοειδές σχήμα είχε την μορφή V και στο κάτω μέρος της περιφέρειάς της ήταν κομμένη οριζόντια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΟΙ ΑΣΠΙΔΕΣ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΣΜΟ"

Η Δόμνα Βισβύζη και η οικογένειά της


Στην επανάσταση του 1821, πήραν μέρος πολλοί άνθρωποι, άνθρωποι απλοί και καθημερινοί που μέσα από τις ηρωικές πράξεις τους πέρασαν στην αθανασία. Όλοι; Δυστυχώς όχι. Υπάρχουν μορφές του Ελληνισμού για τις οποίες δεν γνωρίζουμε τίποτα εμείς οι «πρωτευουσιάνοι». Καιρός είναι λοιπόν να μάθουμε μερικά πράγματα για τους ανθρώπους χάρη στους οποίους δεν αναπνέουμε όλοι τον αέρα της τουρκικής σκλαβιάς.

Μία τέτοια μορφή είναι η Δόμνα Βισβύζη με την οικογένειά της. Ο Χατζη-Αντώνης Βισβύζης μυήθηκε στην Φιλική Εταιρία στις 15 Μαρτίου 1821. Γόνος πλούσιας οικογένειας και πλοιοκτήτης, το 1808 παντρεύτηκε την επίσης πλούσια συμπατριώτισσά του Δόμνα και απέκτησαν πέντε παιδιά. Τα έξοδα που έκανε ο Χατζη-Αντώνης όπως λέγεται ήταν για να «χτιστεί το χρυσό παλάτι της Ελευθερίας».

Μια μέρα έφθασε στα ακρογιάλια της Θράκης το φύσημα του ανέμου, που μιλούσε για τον ξεσηκωμό...Λίγες μέρες αργότερα, όπως γράφει ο Σ.Τρικούπης στην ιστορία του, τα χαράματα στις 2 Μαϊου 1821, τέσσερα Ψαριανά πλοία με αρχηγό τον καπετάνιο Γιαννίτση, έπλευσαν στην Αίνο. Εκεί υπήρχε τουρκικό φρούριο, το οποίο άρχισε να βoμβαρδίζει ο Γιαννίτσης. Την νύχτα έκαναν απόβαση και κατάφεραν να πάρουν 24 κανόνια τα οποία στην συνέχεια τα μετέφεραν στα Ψαρά.

Ο καπετάν Βισβύζης μετά από αυτά τα ευχάριστα επαναστατικά γεγονότα, γεμάτoς χαρά, ετoιμάζει την οικογένεια για τον μεγάλο αγώνα. Συγκεντρώνει όλα τα μετρητά, τα εικονίσματα και διάφορα άλλα αντικείμενα αξίας, μπαίνoυν στο πλοίο τους και πηγαίνουν να συναντήσουν τους Ψαριανούς, Άφησε την ιδιαίτερα πατρίδα του, μαζί με το σπίτι του και τα κτήματά του χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Το πλοίο του καπετάν Βισβύζη oνoμάζεται "Kαλoμoίρα" και ήταν ένα όμoρφo μπρίκι με 16 κανόνια και 160 άνδρες πλήρωμα.Το πλοίο διέθετε κάτι σπάνιο για την εποχή του, μια μεγάλη αίθουσα (σάλα) που σ' αυτήν θα γίνουν πολλές συζητήσεις και συνεδριάσεις του Αρείου Πάγου. Αρκετές φορές σε αυτά τα συμβούλια, θα μετέχoυν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και ο Νικηταράς.

Σημαντική και καθοριστική ήταν η συμβολή του καπετάν Αντώνη στις μάχες που δόθηκαν στην Στυλίδα και Αγ.Μαρίνα, όπου συμμετείχαν οι Οδυσσέας Ανδρούτσος, Νικηταράς, Δυοβουνιώτης, Ζαφειρόπουλος, Κοντογιάννης, Σκαλτσάς και Πανουργιάς.

Όμως όλα τα καλά δεν διαρκούν για πάντα. Κατά την διάρκεια της μάχης ο γενναίος Βισβύζης έπεσε νεκρός. Μυστηριώδης έμεινε ο θάνατός του. Κάποιοι λένε ότι προήλθε από συμφόρηση, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι δολοφονήθηκε κατά την ώρα της μαχης.

Και τότε θα περίμενε κανείς γράφει ο αείμνηστος Αδαμάντιος Ταμβακίδης ,η γυναίκα του να αποσύρει το τολμηρό μπρίκι για να πάει να κλάψει το νεκρό καπετάνιο του ,αλλά, αν και ο καπετάνιος απέθανε, το καράβι δεν έμεινε ακυβέρνητο.» Τούτη την κρίσιμη στιγμή η τολμηρή Θρακιώτισσα, γνήσια Ελληνίδα, πετιέται δίπλα από τον νεκρό. Στέκεται ορθή στο τιμόνι, «Καλομοίρας» παίρνει στα χέρια της την τύχη του καραβιού και των ναυτών, γιατί βλέπει πως δεν έχει καιρό να χάνει κλαίοντας τον άνδρα της. Διατάσσει αμέσως να μεταφέρουν το νεκρό σώμα του στο αμπάρι για να τον κλάψουν τα παιδιά του και αυτή με τον υπαρχηγό του πλοίου Καπετάν Σταυρή συνεχίζει τον αγώνα έως την άλλη μέρα.

Και όταν η μάχη κόπασε τότε αποσύρεται στη Λιβάδα της Εύβοιας να κλάψει, να ενταφιάσει τον άνδρα της στην Εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, τον ήρωα από την Αίνο, που μένει ακόμη σκλάβα καρτερώντας ίσως τα άδηλα γυρίσματα των καιρών.

Τρία χρόνια η Δόμνα Βισβύζη διέσχιζε περήφανα τα Ελληνικά Πελάγη εξακολουθεί να αγωνίζεται αψηφώντας τους κινδύνους και ξοδεύει όλη την περιουσία της για τον αγώνα, για τη λευτεριά. Οι ηρωισμοί της, εφάμιλλοι της Μπουμπουλίνας και της Μαντούς Μαυρογένους, της Τζαβέλαινας και άλλων ηρωίδων μοναδικής, σπάνιας γενναιότητας την πέρασαν στην σφαίρα της αθανασίας.Η ίδια ήταν και είναι καύχημα και σέμνωμα των Ελληνίδων της μαρτυρικής Θράκης τις οποίες εκπροσωπούσε.

Φύση προνομιούχα σε αρετή και τόλμη και συγκρατημένη σε προσωπικότητα, επιβλητική, προκαλούσε το θαυμασμό και ενέπνεε συγχρόνως το σεβασμό και την εμπιστοσύνη όχι μόνο στους ναύτες και στους απλούς στρατιώτες αλλά και στους αρχηγούς τους. Δίκαια την υμνεί η λαϊκή μούσα της Θράκης με τα δημοτικά τραγούδια που μιλούν για τη χάρη της.

http://ellhnides.blogspot.com/
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η Δόμνα Βισβύζη και η οικογένειά της"

Σοβαρότατες καταγγελίες της αρχαιολόγου κ.Σουβαλτζή για παρεμπόδιση του έργου της


Το έβλημα του Άμμωνος Ρά, ο δίσκος του Ηλίου με τις κόμπρες


Σοβαρότατες καταγγελίες κατά της κυβέρνησης Σημίτη της περιόδου του 1996 αλλά και εναντίον του ίδιου του τότε πρωθυπουργού οι οποίες εγείρουν μείζον εθνικό θέμα, κάνει με δηλώσεις της στην «δημοκρατία», η γνωστή αρχαιολόγος Λιάνα Σουβαλτζή, επικεφαλής από το 1989 μέχρι το 1996 των πολυσυζητημένων αρχαιολογικών ανασκαφών για την ανακάλυψη του Τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η κ. Σουβαλτζή χωρίς να μασά τα λόγια της κατακεραυνώνει εκτός από τον κ. Σημίτη, τον τότε Υπουργό Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο και τον σημερινό αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Παπανδρέου, Θόδωρο Πάγκαλο για παρεμπόδιση στο ερευνητικό της έργο. Αφήνει να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση Σημίτη επηρεαζόταν ή πιεζόταν από τον εβραϊκό παράγοντα της Αιγύπτου που δεν ήθελε την πρόοδο των ανασκαφών στη έρημο Σίουα ενώ ξεκάθαρα αναφέρει ότι ο κ.Πάγκαλος της είχε πει να καθίσει φρόνιμα και να μην σκαλίζει το θέμα με τον Μέγα Αλέξανδρο γιατί ανεβάζει το πατριωτικό φρόνημα των Ελλήνων και δημιουργεί προβλήματα με το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων που τότε ήταν στην ημερήσια διάταξη.

Ανεξαρτήτως εαν η αρχαιολογική σκαπάνη της Λιάνας Σουβαλτζή έφερε στο φως τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου ή κάποιον άλλο επιβλητικό βασιλικό μακεδονικό τάφο, όλοι ανεξαιρέτως έχουν επαινέσει την τεράστια προσπάθεια στην Αίγυπτο που καλύφθηκε από ίδιους πόρους χωρίς καμία κυβερνητική βοήθεια. Η «δημοκρατία» δεν μπορεί να πάρει ξεκάθαρη επιστημονική θέση για την πατρότητα του τάφου αλλά και για όσα ισχυρίζεται η επικεφαλής της αρχαιολογικής αποστολής για πολιτικά πρόσωπα. Αυτά όμως που δημόσια καταγγέλλει η κ. Σουβαλτζή δεν είναι δυνατόν να θαφτούν, όπως το μνημείο που αποκάλυψε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Σοβαρότατες καταγγελίες της αρχαιολόγου κ.Σουβαλτζή για παρεμπόδιση του έργου της"

Η περίφημη ζωφόρος του Παρθενώνα

Η ζωφόρος του Παρθενώνα περιβάλλει το επάνω μέρος των τοίχων του ναού, πίσω από τους εξωτερικούς κίονες. Έχει 1μ. ύψος και συνολικό μήκος 160μ. Θέμα της ανάγλυφης παράστασης είναι η πομπή των Παναθηναίων.

Η παράσταση αρχίζει από τη ΝΔ γωνία του ναού και ακολουθεί δύο κατευθύνσεις, μία από τη βόρεια και μία από τη νότια πλευρά, ξεδιπλώνοντας όλο το θέμα. Και οι δύο συναντιόνται στο ανατολικό τμήμα της ζωφόρου που βρίσκεται πάνω από την επίσημη είσοδο του Παρθενώνα
Στις τρεις πλευρές της ζωφόρου (δυτική, νότια και βόρεια) έχουν απεικονιστεί σκηνές από την πομπή των Παναθηναίων. Στην τέταρτη, την ανατολική πλευρά, με την παρουσία των θεών του Ολύμπου, παριστάνεται το τέρμα της πομπής και η παράδοση του ιερού πέπλου της Αθηνάς από τις Αρρηφόρες στον Αρχιερέα.
Συνολικά 360 ανθρώπινες μορφές σε ομάδες και μεμονωμένα άτομα και πλήθος από ζώα συνθέτουν τη ζωφόρο με την πομπή των Παναθηναίων. Στην παράσταση υπάρχουν θεοί, ιερείς, άρχοντες, μουσικοί, ιππείς, άρματα, παρθένες με υδρίες και κάνιστρα, γέροντες με κλαδιά, πολίτες, άντρες και γυναίκες έφηβοι και ακόμα άλογα, βόδια και κριάρια.
 Όλες οι μορφές ενεργούν και κινούνται με κατεύθυνση και ροή προς τα ανατολικά όπου θα τερματίσει η μεγαλόπρεπη πομπή.


Το θέμα της ζωφόρου ήταν έμπνευση και σχέδιο του γλύπτη Φειδία. Για την εκτέλεσή του εργάστηκε μαζί με τους μαθητές του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Δίας, η Ήρα και κάποιοι θεοί έγιναν από το ίδιο το χέρι του μεγάλου καλλιτέχνη.
Η ζωφόρος του Παρθενώνα είναι έργο με ασύγκριτη δύναμη, τελειότητα και ομορφιά.
Στάθηκε για αιώνες στην αρχαιότητα, το σύμβολο και η εικόνα του πιο σεβαστού, του πιο λαμπρού και του πιο επίσημου γεγονότος, που ζούσαν οι Αθηναίοι. Τα Παναθήναια, γιορτή της θεάς Αθηνάς που προστάτευε την πόλη τους ήταν το μεγαλύτερο θρησκευτικό γεγονός.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Η περίφημη ζωφόρος του Παρθενώνα"

7 Αυτοκτονίες, 70 χρόνια μετά


Χτές, 27 Απριλίου, συμπληρώνονται 70 χρόνια, από τότε που οι Γερμανοί Ναζί κατέλαβαν την Αθήνα, βύθισαν τη χώρα στη σκλαβιά και τους Έλληνες στην πείνα και την εξαθλίωση.
Η εισβολή τους στην Ελλάδα και η είσοδός τους στην Αθήνα, σημαδεύτηκε από επτά ηχηρές αυτοκτονίες, που είχαν ως αποτέλεσμα την πατριωτική αφύπνιση των Ελλήνων. Πλην των εξαιρέσεων των συνεργατών και τον δωσίλογων, η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν απεδέχθη ποτέ τον γερμανικό ζυγό.
Στην Ύψαλα της Τουρκίας, ανατολικά του Έβρου, αυτοκτονεί ο υποστράτηγος Ιωάννης Ζήσης, επικεφαλής Συντάγματος. Πέρασε στο τουρκικό έδαφος κατόπιν κυβερνητικής συμφωνίας Ελλάδος – Τουρκίας. Οι Τούρκοι, μετά την γερμανική επικράτηση, αθέτησαν τη συμφωνία και αφόπλισαν το Σύνταγμα. Ο Ζήσης φέρων βαρέως την εξέλιξη αυτή, μπαίνει στη σκηνή του το μεσημέρι της 9ης Απριλίου και αυτοκτονεί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "7 Αυτοκτονίες, 70 χρόνια μετά"

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

Στη Λιβύη ζούν λιγότεροι άνθρωποι κάτω από το όριο της φτώχειας από ότι στην Ολλανδία…

ΚαντάφιΠώς περνούσε η Λιβύη επι Γκαντάφι;
Πως περνούσε ο κόσμος;
 Ήταν καταπιεσμένος, όπως γενικά μαθαίνουμε;
Ας ρίξουμε μια ματιά στα γεγονότα
.Πριν ξεσπάσει το χάος, η Λιβύη είχε ένα χαμηλότερο ποσοστό κρατουμένων από την Τσεχική Δημοκρατία. Βρισκόταν στην 61η θέση.
 Η Λιβύη είχε το χαμηλότερο ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας στην Αφρική.
Λιγότερο από το 5% των κατοίκων της πεινούσαν. Ενω στον υπόλοιπο κόσμο οι τιμές των τροφίμων συνεχώς αυξάνονταν, η κυβέρνηση της Λιβύης είχε καταργήσει όλους τους φόρους επί των τροφίμων.
Οι Λίβυοι ήσαν πλούσιοι.
 Η Λιβύη είχε το μεγαλύτερο κατά κεφαλή εισόδημα στην Αφρική.
 Η κυβέρνηση φρόντιζε, ώστε ο καθένας να μπορεί να συμμετάσχει στην ευημερία. Ο πλούτος ήταν μοιρασμένος δίκαια. Στη Λιβύη ζούσαν λιγότεροι άνθρωποι κάτω από το όριο της φτώχειας από ότι στην Ολλανδία.
Πως έγινε η Λιβύη τόσο πλούσια; Γιατί έχει πετρέλαιο και δεν επέτρεπε σε ξένες εταιρείες να της το κλέβουν, όπως συμβαίνει στη Νιγηρία, μια χώρα, που σε μεγάλο βαθμό ελέγχεται από την Shell.
Όπως κάθε χώρα, έτσι και η Λιβύη υποφέρει από μια κυβέρνηση διεφθαρμένων γραφειοκρατών, που προσπαθούν να κόψουν ένα ολο και μεγαλύτερο κομμάτι απο την πίτα.
Ως απάντηση, ο Γκαντάφι θέσπισε νόμους, με τους οποίους τα έσοδα από το πετρέλαιο να διανέμονται απευθείας στον πληθυσμό της χώρας, γιατί ήταν της γνώμης, ότι η κυβέρνηση δεν ήταν δίκαιη στο λαό, αν και ο Γκαντάφι δεν κατείχε μια επίσημη θέση στην κυβέρνηση. Δεν είναι ο πρόεδρος της Λιβύης, όπως γραφουν οι εφημερίδες. Η θέση του μοιάζει περισσότερο με εκείνη των ιδρυτών των ΗΠΑ και έχει περισσότερο έναν εθιμοτυπικό χαρακτήρα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Στη Λιβύη ζούν λιγότεροι άνθρωποι κάτω από το όριο της φτώχειας από ότι στην Ολλανδία…"

Νικηταράς

Σου έπεσε το πουγγί σου. Πάρε το μην το βρει κανείς και το χάσεις!


Ο Νικήτας Σταματελόπουλος, ο αποκληθείς Νικηταράς, ήρωας από τους λίγους της Επαναστάσεως του 1821, πέθανε «στην ψάθα», ως γνωστόν, επαιτών στα σοκάκια του Πειραιά. Η αρμόδια αρχή, μάλιστα, η οποία χορηγούσε τα «πόστα» στους επαίτες είχε ορίσει για τον ήρωα-επαίτη μια θέση κοντά στο σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε να επαιτεί κάθε Παρασκευή! Ήταν δε τόση η ένδειά του σχεδόν τυφλού πλέον στρατηγού -η Πατρίδα δεν του ειχε χορηγήσει σύνταξη-, ώστε δεν ειχε χρήματα ούτε για να αγοράσει ψωμί για την άρρωστη γυναίκα του -εκείνος μπορούσε να αντέξει περισσότερο την πείνα.

Η περιπέτεια του ήρωα έφθασε στ' αυτιά πρέσβη Μεγάλης Δυνάμεως, ο οποίος ενημέρωσε σχετικά την κυβέρνησή του. Έτσι κάποια στιγμή, απεσταλμένος της πρεσβείας βρέθηκε στο «πόστο» όπου επαιτούσε ο οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο, μάζεψε αμέσως το απλωμένο του χέρι! «Τί κάνετε, στρατηγέ μου;» ρώτησε ο απεσταλμένος. «Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα!» απάντησε περήφανα ο ήρωας. «Μά, εδώ την απολαμβάνετε, καθισμένος στο δρόμο;» επέμεινε ο ξένος, πού είχε εντολή «νά μάθει τί γίνεται». «Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πώς περνάει ο κόσμος», αντέτεινε ο περήφανος Νικηταράς.

Είδε κι απόειδε ο ξένος και γύρισε να φύγει, χαιρετώντας ευγενικά. Φεύγοντας, όμως, άφησε να του πέσει ένα πουγγί με χρυσές λίρες, ώστε να μην προσβάλει τον πένητα στρατηγό. Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγγί, το ψηλάφισε και φώναξε στον ξενο. «Σου έπεσε το πουγγί σου. Πάρε το μην το βρει κανείς και το χάσεις!».


Μακάρι τέτοια παραδείγματα να γίνουν και σήμερα φωτεινοί οδοδείκτες στη δύσκολη πορεία μας. Έξοδος στα αδιέξοδά μας.

πηγή: Ζήσης Αν. Μπέλος, Δυτικομακεδονικόν Ημερολόγιον
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Νικηταράς"

«Παξοί – τα νησιά του πάθους»

Από τις εκδόσεις «Ερωδιός» της Θεσσαλονίκης κυκλοφόρησε ένα νέο πολυτελές λεύκωμα για τα νησιά των Παξών, με τίτλο «Παξοί-τα νησιά του πάθους».

Κυκλοφορία νέου βιβλίου του Γιώργου Λεκάκη
Το κείμενο και οι φωτογραφίες ανήκουν στον συγγραφέα Γιώργο Λεκάκη, ο οποίος μελετά αυτήν την πολυνησία από το 2003 τουλάχιστον॥ Το λεύκωμα, το οποίο αποτελείται από 200 έγχρωμες σελίδες μεγάλου σχήματος, διανθίζεται από περισσότερες από 400 φωτογραφίες! Όσον αφορά το κείμενο, εξετάζει την νήσο από την εποχή που το Ιώνιο πέλαγος ονομαζόταν… Κρονία Αλς έως το σήμερα…
Στα
16 κεφάλαιά του θα βρείτε τα πάντα για τους Παξούς, όπως: συγκοινωνία-επικοινωνία, ετυμολογία, λεξαριθμητική (είναι τυχαίο να βγάζουν ίσους πυθμένες όλες οι λέξεις που έχουν χρησιμοποιηθεί ως τοπωνύμια της πολυνησίας: Παξοί-Εριούσσα-Ερικούσα;), έκταση-πληθυσμό, κλίμα, γεωμορφολογία και σεισμούς…
Έως ότου εισέλθουμε στην
μυθολογία της περιοχής… Εκεί θα μάθουμε πως η νήσος απεκόπη από την Κέρκυρα με το κτύπημα της κοσμικής τρίαινας του Ποσειδώνος, γιατί ήθελε ένα ιδιαίτερο μέρος να στεγάσει τον έρωτά του με την εκλεκτή της καρδιάς του, την Αμφιτρήτη… Έτσι πήραν το όνομά τους οι Παξοί, από τα (ερωτικά) πάθη του θεού της θάλασσας… Αλλά εδώ θα ακουστεί και η μυστικιστική φωνή «Ο μέγας Παν τέθνηκεν!»Στους Παξούς έχουν βρεθεί λίθινα εργαλεία που χρονολογούνται 100.000 χρόνια πριν από σήμερα… Έπειτα, το βιβλίο περνά στην κυρίως Ιστορία των Παξών: Αυτή «αρχίζει» το 734 π.Χ. με την αποίκηση της Κέρκυρας από τους Κορινθίους… Στην αρχαία νεκρόπολη των Παξών ευρέθη, μεταξύ άλλων, ένα σπάνιο εύρημα: Θαμμένος σκελετός αλόγου (6ου-5ου αι. π.Χ.)!..
Τι δουλειά είχε το αρχαίο άλογο στους Παξούς; Έκτοτε άλογο δεν ξαναέκανε την εμφάνισή του στο νησί έως σήμερα!... Ακολουθεί η τρομερή ναυμαχία Κερκυραίων-Κορινθίων (432 π.Χ.) και η α΄ ναυμαχία των Παξών, η ναυμαχία της Τεύτας των Ιλλυριών, που είχε ως συνέπεια οι Ρωμαίοι να «βάλουν πόδι» για πρώτη φορά στα εσωτερικά της Ελλάδος… Αντώνιος και Κλεποάτρα ίσως περνούσαν κάποιες ήσυχες ερωτικές μέρες στους Παξούς…Έπειτα, το νησί γνωρίζει διαφόρους κατακτητές: Γότθους, Νορμανδούς, Γενοβέζους, Ενετούς… Ώσπου φθάνουμε στην β΄ ναυμαχία των Παξών (1537): Ο Δόρια νικά τους Οθωμανούς και τερματίζεται η πειρατική σταδιοδρομία του Μπαρμπαρόσα (αργότερα εδώ θα τελειώσει και του πειρατή Πιτσενίνου)… Τα νησιά αποκτούν δικό τους στρατό (1624)… Επανάσταση των Παξινών (1810)… Ο Θ. Κολοκοτρώνης αποβιβάζεται στους Παξούς (1814)… και ο Οδ. Ανδρούτσος υπανδρεύει εδώ την αδελφή του με Παξινό (1820)… Και σιγά-σιγά έρχεται η Ένωση της Επτανήσου με την Ελλάδα (1863)…
του Γιώργου Λεκάκη,

Εκδόσεις «Ερωδιός», τηλ. 2310-282.782.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "«Παξοί – τα νησιά του πάθους»"

Έλληνας γιατρός του Πανεπιστημίου Κρήτης με πρωτοποριακή έρευνα δινει λύση στο Αλτσχάιμερ

ΕγκέφαλοςΠρωτοποριακή έρευνα παγκοσμίως στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, με επικεφαλής τον καθηγητή Αχιλλέα Γραβάνη, υπεύθυνο του Εργαστηρίου Φαρμακολογίας, εξουδετέρωσε ολοκληρωμένα και θεράπευσε στο εργαστήριο βαριές νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως Αλτσχάιμερ, σκλήρυνση κατά πλάκας κ.λπ., σε συνεργασία σταδιακά με το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, το Ιατροβιολογικό Ινστιτούτο της Ακαδημίας Αθηνών και το Ιδρυμα Τεχνολογίας και Ερευνας (ΙΤΕ).
Αυτό επιτεύχθηκε με τη χρησιμοποίηση μιας κατηγορίας ουσιών που ονομάζονται μικρονευροτροφίνες, και ιδιαιτέρως η λεγόμενη δευδροεπιανδροστερόνη (DHEA), με την κατάλληλη χρήση και τροποποίησή της, αντιμετώπισε αποτελεσματικά στο εργαστήριο σε ποντίκια τις νευροεκφυλιστικές ασθένειες και ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία αποτελεσματικής θεραπείας, δίνοντας ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους. Ηδη έχει κατατεθεί πρόταση ευρεσιτεχνίας για τη φαρμακευτική και θεραπευτική εκμετάλλευση από την ελληνική ερευνητική ομάδα, ενώ δημιουργήθηκε στο Ηράκλειο εταιρεία τεχνοβλαστός για την παραγωγή και αξιοποίηση των φαρμακευτικών και άλλων θεραπευτικών προϊόντων!
Η τεράστια αυτή επιτυχία δείχνει τις μεγάλες δυνατότητες των Ελλήνων επιστημόνων και ταυτόχρονα αποτελεί πυξίδα ουσιαστικής ανάπτυξης για τις τυφλές πολιτικές ηγεσίες, που καταδυναστεύουν τον τόπο με ανοησίες που κατάντησαν επικίνδυνες.
Κύριε Γραβάνη, πότε ξεκινήσατε την έρευνα;
«Η ερευνητική προσπάθεια του Εργαστηρίου Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής Κρήτης για τις μικρονευροτροφίνες ξεκίνησε πριν από περίπου δέκα χρόνια. Το 2004 περιγράφηκε στο PNAS (επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών) ο μηχανισμός με τον οποίο η ενδογενής νευροστεροειδής ορμόνη δευδροεπιανδροστερόνη (DHEA) προστατεύει τους νευρώνες από την εκφύλιση και τελικά το θάνατό τους με μια διαδικασία που ονομάζεται κυτταρική απόπτωση, που στην ουσία είναι μια διαδικασία ενεργοποίησης μηχανισμών κυτταρικής αυτοκτονίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Έλληνας γιατρός του Πανεπιστημίου Κρήτης με πρωτοποριακή έρευνα δινει λύση στο Αλτσχάιμερ"

«Είν’ όμορφη, ρε παιδιά», η ελληνική σημαία, «πώς να το κάνουμε;»

Με τον Σάββα Ιακωβίδη
ΣΕ ΕΝΑ ανέκδοτο ποίημά του, ο μεγάλος ποιητής μας, Κώστας Μόντης, έγραψε για την ελληνική σημαία: «Είν’ όμορφη, ρε παιδιά, πώς να το κάνουμε;». Η ελληνική σημαία είναι όμορφη για όσους Έλληνες την τιμούν και τη σέβονται και γι’ αυτήν είναι έτοιμοι να θυσιάσουν και τη ζωή τους. Αυτό δεν χρειάστηκε να το πει κανείς στους Αυξεντίου, Παλληκαρίδη, Μάτση, Πετράκη Γιάλλουρο, Λένα, Πατάτσο, Καραολή…
Η ελληνική σημαία είναι πανέμορφη για όσους κατανοούν τους συμβολισμούς της ως η ένσαρκη αποτύπωση της ιστορίας μας, ως η αδιαμφισβήτητη ταύτισή μας με τους αγώνες του ελληνικού Έθνους, ως η εθνική μας ιδιοπροσωπία, ως η αλατόμητη πιστοποίηση της αξιοπρέπειας, της λεβεντιάς, του αίματος, των θυσιών και των ολοκαυτωμάτων στρατιών Ελλήνων. Η ελληνική σημαία είναι όμορφη, πώς να το κάνουμε, για όσους ριγούν από υπερηφάνεια υπό τις πτυχώσεις της, επειδή συμβολίζει τι είμαστε, ποιοι είμαστε και γιατί οφείλουμε να αγαπάμε όσα εκφράζει και επιβεβαιώνει: την ελληνικότητά μας.

Γράφουμε αυτά με αφορμή μια νέα προσπάθεια κάποιων να κάψουν τρεις ελληνικές σημαίες αντί του Ιούδα, σε λαμπρατζιά έξω από το οίκημα της ΠΕΟ, στη Λευκωσία. Οι άγνωστοι αποκλήθηκαν ανεγκέφαλοι. Λάθος! Αυτοί είναι τα κωμικά εκτελεστικά όργανα άλλων, που για δεκαετίες τώρα τους φυτεύουν στα μυαλά ότι δεν είναι Έλληνες αλλ’ απλώς… Κύπριοι. Και αφού έτσι τους έκαναν να πιστεύουν, και να μισούν καθετί το ελληνικό, γι΄ αυτό και, ασεβούντες, θέλησαν να κάψουν τρεις, όχι μια, ελληνικές σημαίες. Όσοι υποκίνησαν τους νεαρούς, εμφανώς δεν γνωρίζουν τι η ελληνική σημαία συμβολίζει για μας τους Έλληνες της Κύπρου. Να τους επισημάνουμε, λοιπόν, ότι χωριανοί του προέδρου Χριστόφια, Δικωμίτες, στις 30/4/1930 («Φωνή της Κύπρου», 1/5/1930), φυλακίστηκαν για δέκα ημέρες, επειδή παραβίασαν τον αποικιοκρατικό νόμο περί παρελάσεων και την 25η Μαρτίου παρέλασαν στο χωριό με επικεφαλής ελληνική σημαία.

Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, ο αρχηγός Διγενής είχε εκδώσει διαταγή (29/1/1956) προς όλους τους τομεάρχες όπως στα ελληνικά σχολεία αναρτώνται ελληνικές σημαίες. Επίσης, κάθε Κυριακή, όλοι οι Έλληνες της Κύπρου καλούνταν να αναρτούν μπροστά από τα σπίτια τους την ελληνική σημαία. Γιατί; Διότι, πρώτον, ήταν ευθεία προσπάθεια τόνωσης του ηθικού των Ελλήνων. Δεύτερον, ήταν πράξη αντίστασης και αντίδρασης στο Βρετανό δυνάστη και, τρίτον, ήταν η έμπρακτη απόδειξη του προαιώνιου πόθου των Ελλήνων για Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα. Καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ διεξαγόταν μια ατέλειωτη μάχη σημαιών, που κερδήθηκε από τους Έλληνες. Όσα, όμως, δεν πέτυχαν οι Εγγλέζοι επιχειρούν να το πετύχουν κυπριακές κυβερνήσεις και ένα κόμμα. Προτάσσουν την κυπριακή και αφαιρούν την ελληνική σημαία. Πρόκειται περί γελοίας προσπάθειας επειδή οι δύο σημαίες μπορούν να συνυπάρχουν. Η κυπριακή εκφράζει την κρατική μας υπόσταση και η ελληνική την ελληνική μας ταυτότητα.

Και οι δύο είναι κάρφος και πρόκληση για τους Τούρκους ή για ημέτερους τουρκόφρονες και τουρκολιγούρηδες। Γιατί; Επειδή η κυπριακή και η ελληνική σημαίες αντιμάχονται και εκφράζουν την αντίστασή μας στον τουρκισμό. Η ελληνική σημαία μας δίνει το δικαίωμα στην εθνική ταυτότητα. Οι Έλληνες της Κύπρου ανήκουμε στο ελληνικό έθνος. Αυτό δεν μπορούν να το διαγράψουν ή να το αμφισβητήσουν ούτε όσοι κατά καιρούς καίνε ελληνικές σημαίες ούτε οι ιδεολογικοί ινστρούχτορες και μέντορές τους. Πώς να το κάνουμε; Η ελληνική σημαία είναι όμορφη, πανέμορφη και είναι η σημαία του ελληνικού έθνους μας. Να το χωνέψουν!
Πηγή
http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/04/blog-post_9500.html
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "«Είν’ όμορφη, ρε παιδιά», η ελληνική σημαία, «πώς να το κάνουμε;»"

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.Ανακοίνωση ραδιοφωνικού σταθμού Αθηνών (27 Απριλίου 1941)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.Ανακοίνωση ραδιοφωνικού σταθμού Αθηνών (27 Απριλίου 1941)"

Αρχαία κιονόκρανα σε σύχρονες βίλες


Περίπου 150 αντικείμενα, κιονόκρανα, επιτύμβιες στήλες, βωμούς και άλλα, όλα μεγάλης ιστορικής αξίας που προέρχονταν από αρχαιολογικούς χώρους της Κω, εντόπισαν οι αστυνομικές αρχές του νησιού. Προορίζονταν για βίλες!
Τα αντικείμενα τα οποία βρέθηκαν στην περιοχή Μεσαριά, δίπλα σε εργαστήριο μαρμάρου που διατηρούσε κάτοικος της. Κω.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, κάτοικος του νησιού κατήγγειλε στην αστυνομία ότι στο εν λόγω εργαστήριο γινόταν επεξεργασία αρχαίων μαρμάρινων κομματιών μεγάλης αξίας, τα οποία στη συνέχεια διατίθονταν σε ιδιοκτήτες σπιτιών που επιθυμούσαν να τα διακοσμήσουν με πραγματικά έργα τέχνης.
Μάλιστα, τα μαρμάρινα κομμάτια υποβάλλονταν σε επεξεργασία ανάλογα με τους χώρους για τους οποίους προορίζονταν. Κυρίως όμως τοποθετούνταν σε εισόδους πολυτελών σπιτιών και τζάκια.
Όπως ήταν φυσικό, οι αρμόδιες αρχές κινητοποιήθηκαν αμέσως, ενώ παράλληλα ενημερώθηκαν ο εισαγγελέας και η αρχαιολογική υπηρεσία, η οποία χθες το μεσημέρι έστειλε στην περιοχή εκπρόσωπό της για να κάνει αυτοψία.
Η αρχαιολόγος εντόπισε περί τα 600 μαρμάρινα κομμάτια, όμως μόνο τα 150 φαίνεται ότι υπόκεινται στο νόμο περί αρχαιοτήτων.
Ο ιδιοκτήτης του εργαστηρίου συνελήφθη, ενώ από εκείνη τη στιγμή η αρχαιολογική υπηρεσία ξεκίνησε την καταγραφή των αρχαίων μαρμάρινων κομματιών.
Πηγή: naxosnews.gr

http://erroso.blogspot.com/2011/04/i.html#ixzz1KhtcS35L
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Αρχαία κιονόκρανα σε σύχρονες βίλες"

Ἐὰν ἀληθεύῃ… Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἐσχάτη προδοσία!

Ἐὰν ἀληθεύῃ… Δὲν θέλουν ἁπλῶς κρέμασμα, ὅπως γράφει ὁ ἀγαπητὸς φίλος Πολύδωρος… Θέλουν καὶ πολλὰ ἄλλα πρὶν φθάσουμε στὸ κρέμασμα… Θὰ άρχίσω νὰ μελετῶ τρόπους «πιέσεως» τῆς Ἱερᾶς Ἐξετάσεως… Θὰ μοῦ δόσουν ἰδέες….
Φιλονόη.

Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ.. (της Αννίτας Α. Νίκου)

Συνασπισμός επτά σκανδιναβικών χωρών πρότειναν στην ελληνική κυβέρνηση πριν υπογράψει το μνημόνιο με την Τρόικα, χρηματική ενίσχυση 250 δισ. ευρώ σε βάθος 5 ετών με δόσεις, με αντιπαροχή να τους δοθεί η έγκριση έρευνας και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στον ελληνικό χώρο (η πρόταση στην…ελληνική κυβέρνηση έγινε από τον οργανισμό Scandec Org που είναι μία εμπορική – οικονομική – πολιτική ένωση των επτά σκανδιναβικών χωρών Σουηδίας, Νορβηγίας, Δανίας, Φινλανδίας, Εσθονίας, Λετονίας και Λιθουανίας)
Ο Scandec Org πρότεινε δωρεάν μελέτη έρευνα εξόρυξη και εμπορία των κοιτασμάτων με αναλογία κέρδους 80% προς 20% (το 20% στην Ελλάδα, το 80% στον διεθνή οργανισμό), προκειμένου να αποπληρωθεί σε βάθος χρόνου το ποσό των 250 δισ. ευρώ που θ έδινε στην Ελλάδα. Παράλληλα δεσμευόταν για μεταφορά κάλυψη του 90% των εργασιακών δραστηριοτήτων του μόνο από Έλληνες εργαζόμενους και οποιαδήποτε συμφωνία ναυπήγησης του ορυκτού πλούτου που θα βρίσκονταν να γίνεται αποκλειστικά από την Ελλάδα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "Ἐὰν ἀληθεύῃ… Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἐσχάτη προδοσία!"

ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ Nέα Aγχίαλος, Απρίλιος 1943

Το 1940, πολλοί Αγχιαλίτες πολέμησαν και αρκετοί έχασαν τη ζωή τους. Δυναμική ήταν η συμμετοχή των Αγχιαλιτών και στην Εθνική Αντίσταση.
Τους πρώτους μήνες του 1943 κατασκήνωσαν ανταρτικά σώματα στα βουνά της Όθρυος (Γούρας) και του Μαυροβουνίου (καρά=ντάου) με αρχηγούς το Διονύσιο Διάκο κ.α. Από το 1941 έως τις αρχές του 1943 υπήρχε ένα τμήμα καραμπινέρηδων, το οποίο αποσύρθηκε διότι η δύναμη τους ήταν μικρή και υπήρχε ο κίνδυνος των ανταρτών.

Στις 25 Μαρτίου 1943 ένα απόσπασμα ανταρτών κατασκήνωσε στα βουνά της Νέας Αγχιάλου. Αποτελούνταν από 40 με 50 άντρες με αρχηγό το Διάκο. Σκοπός της κατασκηνώσεώς τους ήταν η καταστροφή με νάρκες του δημόσιου δρόμου και η καταστροφή των γεφυριών, για να εμποδίσουν την διάβαση πολεμοφοδίων προς το Νότο.

Στις 18 Απριλίου 1943 κανονιοφόρο πλοία από τον Βόλο κατέστρεψαν τα πλοία που ήταν προσαραγμένα στο λιμάνι της Νέας Αγχιάλου. Στις 20 βομβάρδισαν και τη Νέα Αγχίαλο. Πέντε ημέρες αργότερα, στις 25 Απριλίου, οι αντάρτες, γνωρίζοντας ότι θα γίνει επιδρομή Ιταλών, αποσύρθηκαν στα βουνά της Γούρας. Δεν ειδοποίησαν όμως τους κατοίκους για να μην τους πανικοβάλλουν.

Στις 27 Απριλίου δόθηκε από τον Διοικητή (Κομαντάντ) του Βόλου η διαταγή για την πυρπόληση του χωριού.
Οι Ιταλοί, για να πραγματοποιήσουν το σχέδιο τους, χωρίστηκαν σε ομάδες και η κάθε ομάδα ανέλαβε κι από μια συνοικία. Ήταν μεθυσμένοι κι ό,τι έβλεπαν μπροστά τους το κατέστρεφαν.

Αυτή η μαρτυρία διασώθηκε από τις πληροφορίες που έδωσε η ηλικιωμένη Ελένη Χρυσού Στάθη, η οποία ήταν κατάκοιτη και τυφλή, γι' αυτό και την μετέφεραν στο διπλανό σπίτι του Γιάννη Κων/νου Αιμωνιώτη. Στη συνέχεια πήραν ό,τι βρήκαν μέσα στο σπίτι και στο τέλος το έκαψαν. Από τα 700 πέτρινα σπίτια τα 650 έγιναν στάχτη σε μία μέρα.

Οι Ιταλοί κατέστρεψαν ακόμη και το εξατάξιο δημοτικό σχολείο που είχε κτιστεί με δωρεά του Συγγρού το 1910। Στις 20 Απριλίου του 1943 οι τοίχοι του σχολείου κατατρυπήθηκαν από σφαίρες. Οκτώ ημέρες αργότερα, 28 Απριλίου, το κτίριο παραδόθηκε στις φλόγες καθώς έφευγαν οι Ιταλοί.

http://www.greekholocausts.gr/gr/index.php?option=com_content&task=view&id=46&Itemid=44
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ Nέα Aγχίαλος, Απρίλιος 1943"

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ (1881-1949)

Αυτός ο τόπος βγάζει δύο πράγματα ελιές και παλικαριά.



Στα 1881 γεννήθηκε στην σκλαβωμένη Κομοτηνή, η ζωή του πέρασε μέσα από συμπληγάδες μα θα μείνει βαθειά στην μνήμη της ιστορία το βήμα του, γιατί ο ιεράρχης των Ποντίων ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος στήθηκε στητός και είπε ΟΧΙ, όταν όλοι λέγανε ΝΑΙ απ’ άκρου σ’ άκρου στην Ευρώπη.
Τιμημένος όσο κανένας Μητροπολίτης Τραπεζούντας (1913-1938) στα δύσκολα χρόνια, στάθηκε στον Ελληνισμό της Μαύρης θάλασσας και στις πατρογονικές εστίες αλλά και μετά στην προσφυγιά.
Πρωταγωνίστησε για την σωτηρία του Ελληνισμού στην Μακεδονία. Αποκρισάριος του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αθήνα, υπεύθυνος σε πολλές αποστολές εθνικής σημασίας στην Τιφλίδα, την Αλβανία , το Βελιγράδι, την Συρία και αλλού. Λόγιος και γλωσσομαθής, αφιέρωσε το ταλέντο του σε μελέτες για την εκκλησία της Τραπεζούντας το 1933, το 1937 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου των Αθηνών και το 1940 ονομάστηκε Ακαδημαϊκός.
 Από το 1938 – 1941 ήταν Αρχιεπίσκοπος Αθηνών . Ο Αρχιεπίσκοπος του 40.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 40
Ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος σ’ αυτόν τον πόλεμο πολέμησε μαζί με το μαχόμενο έθνος από την πρώτη στιγμή και κατά του Ιταλού αλλά και κατά του Γερμανού εισβολέα, δεν υπήρξε ενέργεια πού πρέπει να κάνει Ορθόδοξος Ιεράρχης που να μη την έκανε, δίπλα στον μαχητή αλλά και δίπλα στον τραυματία. Παρηγορητής της χήρας και εμψυχωτής του πολεμιστή, ακούραστα στήριξε τον άνισα μαχόμενο Ελληνισμό, και όταν πλησίαζαν τα δύσκολα πιο πεισματικά πύκνωνε τις γραμμές μη και περάσει ο εχθρός.





ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ

Ας δούμε τι γράφει στο ημερολόγιο του ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος:
29/4/1941
«Πληροφορούμαι ότι ο στρατηγός Τσολάκογλου αφού σύνηψε την επονείδιστον συμφωνία με τους Γερμανούς επάνω στο μέτωπο, κατελθών εις Αθήνας πρόκειται εντολή των Γερμανών να σχηματίσει Κυβέρνησιν. Τούτο με στεναχωρεί πολύ διότι θα περιπέσωμεν εις δεινά, .... Προτιμότερον μόνοι οι Γερμανοί να έχουν την ευθύνη της διοικήσεως οπότε θα είναι προσεκτικότεροι».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ (1881-1949)"
Related Posts with Thumbnails